stipator
stipator, an attendant, satellite, follower
stīpātor, ōris, m. [stipo; prop. one that presses upon, crowds about another; hence],
- an attendant of a nobleman; in plur., attendants, train, suite, retinue, bodyguard, etc. (class.; used by the Romans in a bad sense; cf. satelles): latrones dicti ab latere, qui circum latera erant regi, quos postea a stipatione stipatores appellarunt, Varr. L. L. 7, § 52 Müll.: Alexander Pheraeus praemittebat de stipatoribus suis, qui scrutarentur arculas muliebres, Cic. Off. 2, 7, 25; of a royal train, Hor. S. 1, 3, 138; Sen. Clem. 1, 13, 1; Tac. A. 4, 25; 11, 16; Just. 13, 4 al.: stipatores corporis, Cic. Agr. 2, 13, 32: Venerii, id. Verr. 2, 3, 26, § 65; cf.: Catilina omnium flagitiorum atque facinorum circum se, tamquam stipatorum, catervas habebat, Sall. C. 14, 1.
stīpātor, ōris, m. (stipo), einer aus dem Gefolge eines Königs, der dessen Leib deckt, der Leibwächter, Varro LL., Cic. u.a.: als gehässige Bezeichnung der Begleiter jmds., stipatores corporis, Cic.: Venerei, Cic.
cum ~oribus fusis ipse quoque ferratam silvam in pectore gereret
si paucos ~ores habeant, glorie fore obprobrium
ipsum regem equo dejecerit; quare a concurrentibus ~oribus interemptus ‥
~ores non sumus
hec ‥ dicta sunt in audientia omnium qui regi hinc inde lateris ~ores coequitabant
stīpātŏr, (13) ōris, m. (stipo), celui qui fait cortège, qui escorte : Varro L. 7, 52 ; Cic. Off. 2, 25 ; stipatores corporis Cic. Agr. 2, 32, gardes du corps, satellites.
stīpātor ōris, m
- stipo, an attendant, satellite, follower: praemittebat de stipatoribus suis, qui scrutarentur, etc.: neque te quisquam stipator sectabitur, H.: flagitiorum circum se, tamquam stipatorum, catervas habebat, S.