Logeion | stipa

stipa, v. stuppa.

1 stipa [cf. CL stipes] 1 piece of wood, (perh.) post, pole,. et debent adjuvare ad aquietacionem servicii illorum qui tegunt grangiam cujus pauna erit longitudo xl pedum ‥ et debemus claudere de ~is domini quantum pertinet ad c acras, et ubi antecessores nostri soliti fuerunt claudere Reg. S. Aug. 209; 1393 [with 3 posts] ~is [for a bed] Cal. Pl. Mem. Lond. III 209. 2 decorative boss, bar, or stud. c1411 una zona de serico nigro apparata cum ~is argenteis et deauratis Lit. Cant. III 113; barre of a gyrdyle or of harness, ~a, -pe PP; hec stupa, A. barre WW. 3 (in gl.). ~a, stode WW; hec ~a, stoythe WW; stuthe [v. l. stuche], ~a CathA.

2 stipa v. stuppa

, Quædam parva arbor, ut dicunt copa, quia ex ea stipentur tecta. Joh. de Janua. Gloss. Lat. Gall. Sangerm. : Stipa, un petit arbre bon pour balaier. Scopa.

, Obturamentum, id quod stipatur seu occluditur. Comput. eccl. Paris. ann. circ. 1381. ex Bibl. S. Germ. Prat. : Pro una ligatura de teil pro Stipa pressorii, iiij. solidos. Vide Stipare 1.

, Idem ac Stupa, Balneum calidum, Ital. Stufa Gall. Etuve. Stat. Bonon. ann. 1250-67. tom. II. pag. 267 : Ordinamus quod andronam que vadit versus Stupam, scilicet ab angulo jacobi montanarii debeat selegari. Codices ann. 1252. Stipam exhibent. Octavius Toselli in ejus Spogli d'Archivio mss. memorat nonnulla horum balneorum Bononiæ sæc. XIII. et XIV. extantia. In locis ab eo allatis promiscue occurrunt voces Stipa et Stupa. Fr.

stipa

Saved

Recent