subicere

subicere (subjic-) [CL] 1 to place beneath. b (p. ppl. as adj.) that lies or is situated beneath, subjacent. c (pass., of reason, cause, or sim.) to underlie. nec decuit modio abscondi tam clara lucerna, / lectula nec supter subicienda fuit, / sed ponenda magis supra fastigia tecti Alcuin WillV 34. 54; cilicio ~jecto decumbens W. Malm. GR I 61; inventum ‥ totum in cineres solutum preter digitum et alvum et alvo ~jecta Ib. II 218; preceps ruit. ‥ tu affuisti, Christe ‥ ruentis miserie, ut manum ~iceres Id. Wulfst. I 8. 7; studuit sollicite verus sacerdos ligna cotidie ~icere sacro igni qui ardebat in tabernaculo pectoris sui Canon. G. Sempr. f. 45v. b inopinum ex propugnaculo deturbans in ~jectum Sequanam precipitavit W. Malm. GR V 392. c non ‥ sine ~jecta causa taliter vos ortati fuimus Reg. Whet. II 433. 2 to lay before (the eyes or mental vision). hec ‥ supradicta omnia oculis ~jecta figura demonstrat Petrus Dial. 12; translationis seriem ita expolivit ut eam presentibus monstrasse digito futurorumque videatur ~jecisse oculo W. Malm. GR IV 342; s1303 debent senescalli ‥ convenire, remque oculis ~icere ‥ [et] mox totam dirimere questionem Thorne 2001. 3 to expose, lay open, or subject to (hazard, treatment, or sim.). b (p. ppl. as adj., also as sb. n.) subject (to or for treatment or operation). ~jectos cives tam atroci dilacerationi ‥ liberavit Gildas EB 15; qui se pro Christo subiciunt gladiis Alcuin Carm. 8. 208. b ab Aristotele et ab Avicenna habemus quod ~jectum physici est corpus mobile in quantum ipsum est ~jectum motus et quietis J. Blund An. 18 (cf. Arist. Eth. Nic. 1094b12: ὑποκειμένη ὕλη); patent ~jectum et finis [sc. philosophie] proprius totius scientie speculative: ~jectum, universa natura scibilis Kilwardby OS 13; medicine accio secundum proprietatem ~jecti frequenter immutatur J. Mirfield Brev. 50; regibus ‥ ad materiam ~jectam pertinentibus Plusc. VI 15. 4 to subject (to), to put under (the control or authority of). b (refl. or pass.) to be subject or obedient to, to submit to. c to submit to, to subject oneself to (w. acc.). d (p. ppl. as adj., also as sb.) subject, that owes allegiance or obedience (to rule, superior, authority, or sim.); e (w. dat. or ad). f submissive, marked by submission or humble obedience. Mevanias ‥ insulas ‥ Anglorum ~jecit imperio Bede HE II 5 p. 89; mihi ‥ videtur melius invocare Deum Patrem honorifice producta sillaba, quam Brittonice corripere, quia nec Deus arti grammaticae ~iciendus est Ælf. Gram. 2; jussioni vestre statuimus obtemperare. ‥ si nos oboedienter ~icere voluntati vestre recusamus Anselm (Ep. 87) III 212; qui ~jectam haberet tot regum potentiam W. Malm. GR II 148; magnitudinem ‥ immobilem ~iciens geometris J. Sal. Pol. 439C; c1278 ad hoc tenendum terras suas de C. districcioni abbatis ~jecit Cart. Chester 622 p. 348. b c705 vanissimis ‥ oblectamentis hujus mundi nequaquam te nimium ~icias Aldh. Ep. 11 p. 499; patrem eum sibi eligit, seque ut filium illi in omnibus ~icit V. Ed. Conf. f. 40; ne Cantuariensi metropolite veluti magistro sed quasi coepiscopo ~iceretur donavit Ord. Vit. XII 21 p. 374; pars tamen hec de jure suo non dicitur, immo / huic debet subjici Neustria tota duci Garl. Tri. Eccl. 44; ‥ indigenas dicti regni qui ‥ se nobis, ut vero regi Francie ‥ subjecerint (Lit. Regis) Avesb. f. 89; 1343 excommunicacionis et aliis penis ‥ se ~jecerunt (Lit. Papae) Ad. Mur. Chr. 152. c 956 cartulam quam ‥ tradidi cuidam comiti non solum mihi per omnia fideli subjectione obtemperanti, verum etiam in omnibus meum velle ~icienti CS 945; ad hanc ‥ convencionem fideliter observandam ‥ ~jecerunt condempnacionem ‥ cancellarii ‥ in forma que sequitur FormOx 125. d [Brittania] ‥ transmarinis regibus et ~jectis ingrata consurgit Gildas EB 4; ~jectos cives ‥ ex imminenti captivitate liberavit Ib. 15; velle regis ut ~jecti et affines et amici ‥ suffragarentur ei divulgaverunt Ord. Vit. X 8 p. 45; ~jectas ‥ plebes justis legibus datis fovit et ‥ patrocinando protexit Ib. X 16 p. 92; legis Mosaice, que quampluribus ‥ ceremoniis vix portabilibus ~jectos involvit Ockham Dial. 779; ~jectus, undurcast WW. e quae sunt exempla anapesticis regulis mancipata ac ~jecta Aldh. PR 119; cujus juri ‥ ipsi etiam episcopi ‥ debeant esse ~jecti Bede HE III 4 p. 134; quae jam mente pia fuerat subjecta marito, / ut quondam proprio Sarra viro fuerat Alcuin WillV 33. 17; 838 populi Christiani ‥ seculari dicioni ~jecti (Conc. Kingston) CS 421; idiotis ‥ clericis ejectis, nullius regularis religionis discipline ~jectis W. Malm. GR II 153; monachis et clericis omnibusque sibi ~jectis ut dulcis pater blandiens profuit Ord. Vit. V 4 p. 315; 1300 scholares ‥ jurisdiccioni cancellarii dicti studii ‥ ~jectos ‥ ab omni jurisdiccione ‥ archiepiscoporum etc. ‥ liberamus (Lit. Papae) MunAcOx 79; gens libera, vix ad aliam gentem ~jecta Eul. Hist. II 75. f a705 humillima ~jectae devotionis instantia (Æthelwald) Ep. Aldh. 2 (7) p. 497; huic [abbati] frater quidam, subjectus corpore mente / mitificus servit Æthelwulf Abb. 579. 5 to add, append (in speech or writing); b (w. quod). c (absol.) to interject. si ‥ esset, forte caperetur ~jecto sensu, in quo ait, ‘non solum qui faciunt ea sed etiam qui consentiunt facientibus’ [Rom. i 32] Gildas EB 98; c1080 concedentibus meis, quorum nomina haec ~jecta in margine continentur Regesta 170; horum exempla pro compendio ~iciam W. Malm. GR I 17; ut ~jecta docet descriptio Rob. Angl. (I) Alg. 88; cum sic dicimus ‘Christus est homo’, voce ~jecta humanitatem significamus. Pull. Sent. 785A; cujus quia casu fecimus mentionem, brevem nec inutilem de eo ~jiciamus digressionem Alb. Lond. DG 8. 1; angulares ‥ sunt triplices, ceteri omnes posteriores priorum sunt duplices ut monstrat ~jecta forma Odington 51. b abbas ‥ compendiosum sermonem habuit, ~iciens [ed. Poole: subicicus] in fine quod illorum erat ‥ tollere scandala J. Sal. Hist. Pont. 8 p. 17. c 1432 in cathedra disputent ‥ nullo querere aut ~jicere interim presumente, quousque principaliter disputans ‥ suam ‥ replicacionem compleverit StatOx 247. 6 (phil., pass.) to underlie, exist as substrate. b (p. ppl. as adj.) underlying. c (p. ppl. as sb. n.) underlying subject in which accidents inhere. unicuique mutationi necesse est aliquid ~ici, ut habetur in fine primi Physicorum Aristotelis, quoniam omnis mutatio est in aliquo subjecto ‥ cum mors sit corruptio et corruptio sit mutatio, morti necesse est aliquid ~ici quod relinquitur ‥ post mortem existens J. Blund An. 320. b inter quecumque est facere et pati, necesse est in eis esse materiam unam ~jectam, que transmutatur ab uno in alterum. non tamen est una natura ~jecta ex qua fiunt omnia entia T. Sutton Gen. & Corrupt. 49. c “homo ‥ non est in ~jecto, sed est substantia.” “grammatica est qualitas, et in ~jecto?” “utrumque est” Anselm (Gram. 8) I 154; si non sunt substantie, ergo accidentia sunt, ergo transmitti non possunt, quia accidentia non possunt permutare suum ~jectum J. Blund An. 307; si ‥ aliquid est summe malum, destructa est penitus natura ~jecti quod malitia deformat Neckam SS I 2. 1; discunt ‥ quidam calorem naturalem et innaturalem differre ~jecto et non accidente. caloris ‥ naturalis ~jectum est vapor cordis Gilb. I 2v. 2; 1382 quod accidencia non remanent sine ~jecto post consecracionem in eodem sacramento (Conc. Terraemotus) Ziz. 493; color iste [azoreus] a Deo missus est per angelum Karolo Magno regi Francorum tamquam pro ~jecto et fundamento armorum suorum. ‥ sic ibi color aureus fuit inferior colore azoreo quia fuit accidentalis et ideo non substancia Bad. Aur. 103. 7 (log. & gram.) to make into the subject of predication. b (p. ppl. as adj., freq. w. terminus, also as sb. n.) subject; c (transf.). duae [propositiones] ‥ quae subjectum terminum habent hominem ‥ duae ‥ quae ~iciunt animal Anselm (Gram. 3) I 147; quid ‥ predicatur in hac locutione, ‘divina essentia ~icitur’? Neckam SS II 33. 1; idem est subjectum in proposicione universali et particulari, non tantum in proposicionibus in voce sed eciam in proposicionibus in mente ‥ et in illis non ~itur aliqua res, igitur tantum quidam conceptus Ockham Sent. II 276. b ~jectum terminum Anselm (Gram. 3) I 147 (v. 7a supra); cum dicitur propositio categorica, intelligitur habens predicatum terminum et ~jectum J. Sal. Met. 843C; hoc nomen ‘Deus’ essentiale esse et pertinere ad essentiam, tam ex parte ~jecti quam ex parte predicati Neckam SS I 27. 2; nomen non habet primam personam vel secundam, ergo non poterit esse ~jectum vel suppositum verbo prime persone Bacon XV 3; terminus ~jectus tali predicato negativo sumitur commune enti et non enti univoce Id. CSTheol. 57; licet in proposicione quam ponit Augustinus ‥ ponatur ‥ ‘hereticus’ ante copulam et ex hoc posset quis opinari quod hereticus sit ~jectum, secundum tamen rei veritatem ‥ ‘hereticus’ debet esse predicatum et id quod sequitur debet esse ~jectum Ockham Dial. 445; res significata per predicatum inest rei significate per ~jectum Kilvington Soph. 38j. c s1422 cum logico dividendo discucias qua conversione ‥ converteris, qui de ~jecto in predicatum transiens, post baptismum redis in catechumen Amund. I 95.

subicere

Saved

Recent