subices
sŭbĭces, um, f. [subicio],
- underlayers, supports: Ennius in tragoediā, quae Achilles inscribitur, pro aëre alto ponit, qui caelo subjectus est, in his versibus: per ego deum sublimas subices umidas, Unde oritur imber, sonitu saevo et strepitu, Gell. 4, 17, 14; cf. Fest. p. 305 Müll., and Non. 168, 33 (Trag. v. 5 Vahl.).
sŭbĭcēs (= subjicēs), um, f. pl. (subicio), marchepied des dieux [en parl. des nuages] : Enn. Scen. 416, cf. Gell. 4, 17, 14 ; Fest. 305.