subicio
subicio, to throw under, place under, cast below
they lit fire below the roofs and walls
he substituted fresh troops for those wounded and tired
you
subiciō, iēcī, iectus, 3, a.: to cast, throw, place or put under, 2.236; (fig.), to excite, kindle, 12.66; to subjoin, utter in reply, answer, 3.314; p., subiectus, a, um, cast under, put under, 6.223; situated under, bowed, bending, 2.721; put down, subdued, conquered, 6.853. (sub and iaciō)
sūb-ĭcĭo (less correctly subjĭcĭo; post-Aug. sometimes sŭb-), jēci, jectum, 3, v. a. [sub-iacio].
- Lit., to throw, lay, place, or bring under or near (cf. subdo); in all senses construed with acc. and dat., or with acc. and sub and acc.; not with sub and abl. (v. Madvig. ad Cic. Fin. 2, 15, 48; cf. II. B. 2. infra).
- A In gen.: si parum habet lactis mater, ut subiciat (agnum) sub alterius mammam. Varr. R. R. 2, 1, 20: manum ventri et sub femina (boum), Col. 6, 2, 6: nonnulli inter carros rotasque mataras ac tragulas subiciebant, discharged their javelins and darts below, i. e. between the wagons and the wheels, Caes. B. G. 1, 26: biremes, subjectis scutulis, subduxit, id. B. C. 3, 40: ligna et sarmenta circumdare ignemque circum subicere coeperunt, Cic. Verr. 2, 1, 27, § 69; cf.: ignes tectis ac moenibus, id. Cat. 3, 1, 2: ignem, id. Rab. Post. 6, 13; Auct. B. Afr. 87, 1; 91, 3; Ov. M. 1, 229 al.: faces, Cic. Mil. 35, 98; Vell. 2, 48, 3; Val. Max. 5, 5, 4: bracchia pallae, Ov. M. 3, 167: eburnea collo Bracchia, id. Am. 3, 7, 7: scuto sinistram, Canitiem galeae, id. Tr. 4, 1, 74: laxiorem sinum sinistro bracchio, Quint. 11, 3, 146: umeros lecto, Val. Max. 4, 1, 12: pallium togae, id. 2, 2, 2: ova gallinis, Plin. 18, 26, 62, § 231; 10, 59, 79, § 161: cum tota se luna sub orbem solis subjecisset, Cic. Rep. 1, 16: ossa subjecta corpori, id. N. D. 2, 55, 139 et saep: sub aspectum omnium rem subicit, Auct. Her. 4, 47, 60: res sub oculos, Quint. 8, 6, 19: aliquid oculis, Cic. Or. 40, 139; Liv. 3, 69; Quint. 2, 18, 2: oves sub umbriferas rupes, to place near, close to, Varr. R. R. 2, 2, 11: castris legiones, Caes. B. C. 3, 56: aciem suam castris Scipionis, id. ib. 3, 37: se iniquis locis, id. ib. 3, 85: terram ferro, to throw up with the share, to plough up, Cic. Leg. 2, 18, 45 Moser N. cr.: corpora saltu Subiciunt in equos, throw up, i. e. mount, Verg. A. 12, 288: pavidum regem in equum, to set, Liv. 31, 37: me e postremo in tertium locum esse subjectum, have been brought, Cic. Toga Cand. Fragm. p. 522 Orell.: copias integras vulneratis defessisque subiciebat, i. e. put in the place of, substituted, Auct. B. Alex. 26, 2.—Hence (poet.): se subicere, to mount, grow: quantum vere novo viridis se subicit alnus, shoots up, Verg. E. 10, 74: laurus Parva sub ingenti matris se subicit umbrā, id. G. 2, 19 Forbig. ad loc.—
- B In partic.
- 1 To hand to, supply: cum ei libellum malus poëta de populo subjecisset, Cic. Arch. 10, 25: ipse manu subicit gladios ac tela ministrat, Luc. 7, 574.—
- 2 To substitute false for true; to forge, counterfeit (syn.: suppono, substituo): testamenta, Cic. Phil. 14, 3, 7: testamentum mariti, Quint. 9, 2, 73: locupleti falsum testamentum, Val. Max. 9, 4, 1: partum, Dig. 25, 4, 1 fin.: falsum aliquid, Quint. 12, 3, 3: aes pro auro in pignore dando, Dig. 13, 7, 36: fratrem suum, Just. 1, 9.—
- 3 To suborn: subicitur L. Metellus ab inimicis Caesaris, qui hanc rem distrahat, Caes. B. C. 1, 33: testes frequenter subici ab adversario solent, Quint. 5, 7, 12: suspitione subjecti petitoris non carebit, id. 4, 2, 96.
- II Trop.
- A In gen.
- 1 To submit, subject: ea quae sub sensus subjecta sunt, Cic. Ac. 2 (Luc.), 23, 74: res, quae subjectae sunt sensibus, id. Fin. 5, 12, 36; id. Ac. 1, 8, 31: cogitationi aliquid subicere, submit, id. Clu. 2, 6; Quint. 5, 12, 13; ait (Epicurus), eos neque intellegere neque videre, sub hanc vocem honestatis quae sit subicienda sententia, i. e. what meaning is to be attributed to it, Cic. Fin. 2, 15, 48 B. and K.; Madvig. ad loc.; cf.: huic verbo (voluptas) omnes qui Latine sciunt duas res subiciunt, laetitiam in animo, commotionem suavem jucunditatis in corpore, id. ib. 2, 4, 13: dico eum non intellegere interdum, quid sonet haec vox voluptatis, id est, quae res huic voci subiciatur, id. ib. 2, 2, 6; cf.: quaeritur, quae res ei (nomini) subicienda sit, Quint. 7, 3, 4.—
- 2 To substitute: mutata, in quibus pro verbo proprio subicitur aliud, quod idem significet, Cic. Or. 27, 92; so Quint. 3, 6, 28: aliud pro eo, quod neges, id. 6, 3, 74 et saep.—
- B In partic.
- 1 Pregn., to place under, to make subject, to subject: subiciunt se homines imperio alterius et potestati, i. e. submit, Cic. Off. 2, 6, 22; cf. Caes. B. G. 7, 1: exteras gentes servitio, Liv. 26, 49: Albius et Atrius quibus vos subjecistis, id. 28, 28, 9: ut alter alterius imperio subiceretur, id. 28, 21, 9: gentem suam dicioni nostrae, Tac. A. 13, 55; Curt. 8, 1, 37; cf.: Gallia securibus subjecta, Caes. B. G. 7, 77: omnia praeter eam (virtutem) subjecta, sunt sub fortunae dominationem, Auct. Her. 4, 17, 24: nos sub eorum potestatem, id. 2, 31, 50: matribus familias sub hostilem libidinem subjectis, id. 4, 8, 12: sub aspectus omnium rem subjecit, id. 4, 47, 60; cf.: deos penatis subjectos esse libidini tribuniciae, Cic. Dom. 40, 106: populum senatui, Val. Max. 8, 9, 1: si virtus subjecta sub varios incertosque casus famula fortunae est, Cic. Tusc. 5, 1, 2: id quod sub eam vim subjectum est, id. Top. 15, 58: cujus victus vestitusque necessarius sub praeconem subjectus est, id. Quint. 15, 49 B. and K.: bona civium voci praeconis, id. Off. 2, 23. 83; for which, simply reliquias spectaculorum, to expose for sale, Suet. Calig. 38; so, delatores, id. Tit. 8: hiemi navigationem, to subject, expose, Caes. B. G. 4, 36: domum periculo, Quint. 7, 1, 53: scelus fraudemque nocentis odio civium, Cic. de Or. 1, 46, 202: fortunas innocentium fictis auditionibus, id. Planc. 23, 56: aliquid calumniae, Liv. 38, 48.—
- 2 To subject or subordinate a particular to a general, to range or treat it under, append it to, etc.; in the pass., to be ranged under or comprised in any thing: quattuor partes, quae subiciuntur sub vocabulum recti, Auct. Her. 3, 4, 7 B. and K.: unum quodque genus exemplorum sub singulos artis locos subicere, id. 4, 2, 3; cf. with dat.: formarum certus est numerus, quae cuique generi subiciantur, Cic. Top. 8, 33: qui vocabulum sive appellationem nomini subjecerunt tamquam speciem ejus, Quint. 1, 4, 20; cf.: sub metum subjecta sunt pigritia, pudor, terror, etc., Cic. Tusc. 4, 7, 16; 4, 8, 19; Quint. 3, 5, 1: fas, justum, etc. ... subici possunt honestati, id. 3, 8, 26: dicere apte plerique ornatui subiciunt, id. 1, 5, 1 et saep.—
- 3 To place under in succession or order, in speaking or writing, i. e. to place after, let follow, affix, annex, append, subjoin (cf.: addo, adicio): post orationis figuras tertium quendam subjecit locum, Quint. 9, 1, 36: longis (litteris) breves subicere, id. 9, 4, 34: B litterae absonam et ipsam S subiciendo, id. 12, 10, 32: narrationem prooemio, id. 4, 2, 24; cf. id. 5, 13, 59: cur sic opinetur, rationem subicit, adds, subjoins, Cic. Div. 2, 50, 104: quod subicit, Pompeianos esse a Sullā impulsos, etc., id. Sull. 21, 60: a quibusdam senatoribus subjectum est, Liv. 29, 15, 1: subicit Scrofa: De formā culturae hoc dico, etc., Varr. R. R. 1, 7, 2: non exspectare responsum et statim subicere, etc., Quint. 9, 2, 15: edicto subjecisti, quid in utrumque vestrum esset impensum, Plin. Pan. 20, 5 et saep.: vix pauca furenti Subicio, i. e. answer, reply, Verg. A. 3, 314.—
- 4 To comprehend under, collect or embrace in: per quam res disperse et diffuse dictae unum sub aspectum subiciuntur, Cic. Inv. 1, 52, 98.—
- 5 To bring forward, propose, adduce; to bring to mind, prompt, suggest, etc.: si meministi id, quod olim dictum est, subice, Ter. Phorm. 387 Ruhnk.; cf.: cupio mihi ab illo subici, si quid forte praetereo, Cic. Verr. 2, 5, 10, § 25: subiciens, quid dicerem, id. Fl. 22, 53: quae dolor querentibus subicit, Liv. 3, 48; 45, 18: nec tibi subiciet carmina serus amor, Prop. 1, 7, 20: spes est Peliā subjecta creatis, Ov. M. 7, 304.
- —Hence, sub-jectus, a, um, P. a.
- A Of places, lying under or near, bordering upon, neighboring, adjacent: alter (cingulus terrae) subjectus aquiloni, Cic. Rep. 6, 20: Heraclea, quae est subjecta Candaviae, Caes. B. C. 3, 79: Ossa, Ov. M. 1, 155: rivus castris Scipionis subjectus, Caes. B. C. 3, 37: subjectus viae campus, Liv. 2, 38: Armenia subjecta suo regno (opp. Cappadocia longius remota), Auct. B. Alex. 35, 2; 28, 3: genae deinde ab inferiore parte tutantur subjectae, Cic. N. D. 2, 57, 143.—
- B (Acc. to II. B. 1.) Subjected, subject: si quidem Ea (natura deorum) subjecta est ei necessitati, Cic. N. D. 2, 30, 77: servitio, Liv. 26, 49, 8: subjectior in diem et horam Invidiae, exposed, Hor. S. 2, 6, 47: ancipiti fortunae, Val. Max. 7, 2, ext. 2: species, quae sunt generi subjectae, subordinate, Quint. 5, 10, 57: tum neque subjectus solito nec blandior esto, submissive, Ov. A. A. 2, 411; cf.: parcere subjectis et debellare superbos, Verg. A. 6, 853.—Subst.: sub-jectus, i, m., an inferior, subject: (vilicus), qui, quid aut qualiter faciendum sit, ab subjecto discit, Col. 1, 2, 4; 11, 1, 25: Mithridates ab omnibus subjectis singula exquirens, etc., Plin. 25, 2, 3, § 7.—
- C In the later philos. and gram. lang.: subjec-tum, i, n. (sc. verbum), that which is spoken of, the foundation or subject of a proposition: omne quicquid dicimus aut subjectum est aut de subjecto aut in subjecto est. Subjectum est prima substantia, quod ipsum nulli accidit alii inseparabiliter, etc., Mart. Cap. 4, § 361; Ap. Dogm. Plat. 3, p. 34, 4 et saep.—* Adv.: subjectē (cf. B. supra), humbly, submissively: haec quam potest demississime et subjectissime exponit, Caes. B. C. 1, 84 fin.
subicio, iēcī, iectum, ere (sub u. iacio), I) unter od. unten an etw. werfen, -legen, -setzen, -stellen, -fügen, -bringen, A) eig.: 1) im allg.: ignem, Cic.: ova gallinis, Plin.: epistulam sub pulvinum, Nep.: alqd oculis, Liv., od. sub aspectum, Cornif. rhet., sichtbar machen vor Augen stellen, sehen lassen. – aedes colli, unten am Hügel hinbauen, Liv.: castra urbi, unter der Stadt aufschlagen, Liv.: oves sub arbores, treiben unter usw., Varro: integras copias vulneratis, an die Stelle der V. bringen, Auct. b. Alex.: Partiz. subst., subiecta, ōrum, n., Niederungen, Talgründe, Tac. ann. 1, 64: subiecta vallium, ibid.1, 65. – 2) insbes.: a) als milit. t.t., nahe (unten) an einen Ort heranrücken lassen, aciem collibus od. castris, legiones castris, Caes.: se iniquis locis, heranrücken an usw., Caes. – b) darreichen, überreichen, libellum alci, Cic.: gladios, Lucan. – B) bildl.: 1) im allg.: ea quae sub sensus subiecta sunt, Cic.: so auch res, quae subiectae sunt sensibus, Cic.: alqd cogitationi suae, unterlegen, vorlegen, Cic.: sententiam sub hanc vocem, dem W. unterlegen, bei dem W. annehmen, mit dem W. verbinden, Cic.: so auch rem voci, Cic.: faces invidiae meae, die Glut des Hasses gegen mich auf alle Weise anschüren, Cic. – aliud pro illo, quod neges, Quint. – 2) insbes.: a) unterwerfen, unterwürfig machen, se alci, Liv.: se imperio alcis, Cic.: gentes ferocissimas Romano imperio, Sen.: gentem dicioni nostrae, Tac.: populum senatui, Val. Max.: alci provinciam, Tac.: Gallia securibus subiecta, Caes.: gentes tristi subiectae servitio, Liv.: finitimi populi armis (durch Waffengewalt) subiecti, Iustin.: parcere subiectis, die sich unterworfen haben, Verg. – b) unterwerfen, aussetzen, preisgeben, alqm aut fustibus aut virgis, Lampr.: navigationem hiemi (den Gefahren des stürmischen Winters), Caes.: fortunas innocentium fictis auditionibus, Cic.: scelus odio, Cic.: alqd praeconi, Liv. u. Sen., od. voci praeconis, Cic., od. sub praeconem, Cic., öffentlich feilbieten (verauktionieren) lassen, unter den Hammer bringen (u. so bl. subicere reliquias spectaculorum, Suet.): mare est subiectum ventis, Cic.: terram ferro, bearbeiten, pflügen, Cic. – c) unterordnen, partes generibus, Cic.: sub metum subiecta sunt pigritia, pudor, terror etc., dem Begriffe »Furcht« sind untergeordnet, Cic. – insbes., dem Werte nach unterordnen, hintansetzen, id magis credo quam Q. Fabium eā aetate atque eis honoribus Valerio subiectum, Liv. 10, 3, 4. – d) im Reden u. Schreiben nachstellen, -setzen, folgen lassen, anfügen, anschließen, rationem, Cic.: longis litteris breves, Quint.: dah. darauf reden, sagen, quod subicit, Cic.: tum risum obortum Scipioni, et subiecisse, Liv. – e) unter den Fuß geben, an die Hand geben, eingeben od. ein helfen (soufflieren), einflüstern, erinnerlich machen, α) v. Pers.: subiciens, quid dicerem, Cic.: subiecto uno aut altero verbo, Sen.: consilia, Liv.: spem alci, Hoffnung machen, einflößen, Liv.: carmina, Prop.: quae subicere condicio rerum poterat, Liv.: tibi subice ea, erinnere dich daran, stelle es dir vor, sage es dir selbst, Sulpic. in Cic. ep. – β) v. lebl. Subji., an die Hand geben, darauf führen, m. folg. ut u. Konj. od. m. folg. Infin., huius viri mentio subicit, ut de septem sapientium moderatione referam, Val. Max. 4, 1. ext. 7: cuius mentio mihi subicit quod adversus D. Brutum in Hispania graviter dictum est referre, Val. Max. 6, 4. ext. 1. – II) von unten werfen, 1) von unten in die Höhe werfen, -richten, -heben, regem in equum, Liv.: corpora saltu in equos, sich auf die Pferde schwingen, Verg. – refl., alnus se subicit, schießt empor, Verg.: u. medial, flamma subiecta, sich erhebend, emporsteigend, Verg. – 2) von unten her- od. hervorwerfen, -schleudern, tragulas inter carros, Caes. b.G. 1, 26, 3. – III) an die Stelle von jmd. od. etw. setzen, etw. substituieren, 1) im allg.: potiorem, Liv. 23, 3, 10: immutata (ea dico) in quibus pro verbo proprio subicitur aliud, quod idem significet sumptum ex re aliqua consequenti, Cic. or. 92. – 2) insbes.: a) fälschlich unterschieben, testamenta, Cic.: librum, Nep.: partum, ICt. – b) jmd. vorschieben, anstiften, Metellum, Caes.: testes, Quint. – ➳ Nbf. subiacio, wov. subiace, Sulpic. in Cic. ep. 4, 5, 5 Mueller m. cod. Med.
sŭbĭcĭō, (8) ĕre, v. subjicio.
- 1. werpen, zetten, stellen, plaatsen, aanbrengen, leggen of uitspreiden onder (m. dat.; sub m. acc.) [ignem moenibus; faces tectis; pallium togae; ova gallinis; caudam utero intrekken; aedes colli onder aan de heuvel bouwen; castra urbi beneden de stad opslaan; epistulam sub pulvinum; metaf. alqd oculis zichtbaar maken; alqd cogitationi suae doordénken; sententiam of notionem voci een betekenis geven aan een woord]; ➤ cum tota se luna sub orbem solis subiecisset (Cic.); subiecta oratori materia ter beschikking staand;
- 2. (metaf.) ondergeschikt maken aan [partes generibus]; — subst. subiecta, ōrum n ondergeschikte begrippen;
- 3. onderwerpen, onder het juk brengen [provinciam alci; gentem; regna; (m. dat.) Caesari; edicto];
- 4. prijsgeven of blootstellen aan (m. dat.; sub m. acc. of abl.) [Galliam servituti; navigationem hiemi; terram ferro bewerken, ploegen; scelus odio civium; alcis bona voci praeconis of sub praecone en sub praeconem laten veilen];
- 5. dichterbij brengen of voeren, (milit.) doen oprukken (naar: dat.) [milites collibus; aciem suam castris Scipionis; se iniquis locis oprukken naar, naderen];
- 6. in de hoogte werpen, omhooggooien [discum in aëra; corpus saltu in equum zich op het paard slingeren]; omhoogrichten, opheffen [pavidum regem in equum]; — se ~ en pass. subici zich verheffen, omhooggroeien, opschieten: se subicit alnus, laurus; flamma subiecta opschietend;
- 7. overhandigen [alci libellum];
- 8. (metaf.) (in)geven, inblazen, influisteren [alci spem; carmina; consilia]; ➤ ea tute tibi subice stel je voor, zeg nou zelf;
- 9. (in redevoeringen of in geschreven werk) laten volgen, toevoegen (op, aan: dat.) [rationem; syllabam longam brevi; narrationem prooemio]; antwoorden [pauca furenti];
- 10. in de plaats stellen van (m. dat. of pro) [integras copias vulneratis defessisque; pro verbo proprio aliud];
- 11. iets onechts onderschuiven [librum alterum; testamenta]; naar voren schuiven, opstoken; ➤ subicitur L. Metellus ab inimicis Caesaris qui hanc rem distrahat (Caes.); testes frequenter subici ab adversario solent; / p. adj. subiectus, a, um (abs.; m. dat.; sub m. acc.) (a) eronder liggend, liggend onder [arva; vallis; rivus castris]; (b) liggend bij, aangrenzend, naburig (aan) [campus viae; insula ostio]; (c) onderworpen, ondergeschikt (aan) [imperio; naturae]; onderdanig, deemoedig (jegens); — subst. -ī, ōrum m (postklass.) onderdanen; (d) prijsgegeven, blootgesteld (aan) [gentes tristi servitio; mare ventis; libidini alcis].
subiciō (the first syl. usu. long by position; often pronounced, and sometimes written, subiiciō), iēcī, iectus, ere
- sub+iacio, to throw under, place under, cast below: inter carros rotasque mataras subiciebant, discharged below(the wagonbodies), Cs.: sarmenta circumdare ignemque circum subicere coeperunt: artūs subiecto torruit igni, O.: tectis ignīs: cum tota se luna sub orbem solis subiecisset: bracchia pallae, O.: collo Bracchia, O.—Of troops, to bring, cause to be encamped, post: castris legiones, Cs.: se iniquis locis, Cs.— To set up, mount, throw up: corporain equos, V.: regemin equum, L.: Quantum vere novo se subicit alnus, shoots up, V.—To substitute, forge, counterfeit: testamenta: librum, N.—To suborn: subicitur Metellus, qui hanc rem distrahat, Cs.— Fig., to submit, subject, present: ei libellum: ea, quae subiciebantur oculis, L.: res subiectae sensibus.—To ascribe, attribute: nec videre, sub hanc vocem honestatis quae sit subicienda sententia, i. e. what meaning is to be attributed to it: intellegere quae res huic voci subiciatur.—To substitute: silentium erat, inopiā potioris subiciundi, L.: pro verbo proprio subicitur aliud, quod idem significet. —To place under, make subject, subjectse imperio alterius: se populi R.imperio subiectos dolere, Cs.: virtus subiecta sub varios casūs: bona civium voci praeconis: hiemi navigationem, expose, Cs.: fictis auditionibus fortunas innocentium: aliquid calumniae, L.—In thought, to subordinate, bring under, comprise in: formarum certus est numerus, quae cuique generi subiciantur: per quam res disperse dictae unum sub aspectum subiciuntur.— In order or time, to place after, let follow, affix, annex, append, subjoin: cur sic opinetur, rationem subicit, subjoins: a quibusdam senatoribus subiectum est, L.: vix pauca furenti Subicio, i. e. answer, V.—To bring forward, propose, adduce, bring to mind, prompt, suggest: Si meministi id, quod olim dictum est, subice, T.: quid dicerem: quae dolor querentibus subicit, L.: Spes est Peliā subiecta creatis, O.
-
…carros obiecerunt et e loco superiore in nostros venientes tela coiciebant et non nulli inter carros rotasque mataras ac tragulas subiciebant nostrosque vulnerabant. Diu cum esset pugnatum, impedimentis castrisque nostri potiti sunt. Ibi Orgetorigis filia atque unus e…
Julius Caesar, Gallic War
-
…longe miser agmina septem flebis in aeterno surda iacere situ ; et frustra cupies mollem componere versum, nec tibi subiciet carmina serus Amor. tum me non humilem mirabere saepe poetam, tunc ego Romanis praeferar ingeniis ; nec poterunt…
Propertius, Elegies
-
…, in vacuo quae vulnera pectore fecit. Inventum medicina meum est, opiferque per orbem dicor, et herbarum subiecta potentia nobis ei mihi, quod nullis amor est sanabilis herbis nec prosunt domino, quae prosunt omnibus, artes…
Ovid, Metamorphoses
-
…ferunt regnum caeleste Gigantas altaque congestos struxisse ad sidera montes. Tum pater omnipotens misso perfregit Olympum fulmine et excussit subiectae Pelion Ossae. Obruta mole sua cum corpora dira iacerent, perfusam multo natorum sanguine Terram inmaduisse ferunt calidumque animasse…
Ovid, Metamorphoses
-
…, quid nequeat, finita potestas denique cuique qua nam sit ratione atque alte terminus haerens. quare religio pedibus subiecta vicissim opteritur, nos exaequat victoria caelo. Illud in his rebus vereor, ne forte rearis impia te rationis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…missi de gente Molossa obsidis unius iugulum mucrone resolvit, atque ita semineces partim ferventibus artus mollit aquis, partim subiecto torruit igni. Quod simul inposuit mensis, ego vindice flamma in domino dignos everti tecta penates. Territus ipse…
Ovid, Metamorphoses
-
…reponunt, purpureasque super vestes, velamina nota, coniciunt. Pars ingenti subiere feretro, triste ministerium, et subiectam more parentum aversi tenuere facem. Congesta cremantur turea dona, dapes, fuso crateres olivo. Postquam conlapsi cineres…
Vergil, Aeneid
-
…, hic summa piscem deprendit in ulmo. Figitur in viridi, si fors tulit, ancora prato, aut subiecta terunt curvae vineta carinae ; et, modo qua graciles gramen carpsere capellae, nunc ibi deformes ponunt sua corpora…
Ovid, Metamorphoses
-
…impresso conor adire toro ; et quamvis duplici correptum ardore iuberent hac Amor hac Liber, durus uterque deus, subiecto leviter positam temptare lacerto osculaque admota sumere et arma manu, non tamen ausus eram dominae turbare quietem, expertae…
Propertius, Elegies
-
…eam causam datum est, ne si quid in eam cibi forte incidisset spiritus impediretur. Sed cum alvi natura subiecta stomacho cibi et potionis sit receptaculum, pulmones autem et cor extrinsecus spiritum ducant, in alvo multa sunt mirabiliter…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum