About
Menu

subicibilis

subicibilis [CL subicere+-bilis; cf. subjectibilis] 1 (w. dat.) that can be subjected to. b that can be made subject or subordinate (to). si pupilla non dilatetur, [aqua visum impediens] non est subjicibilis acui Gad. 110. 1.  b appetitus ‥ sensitivus ‥ est ‥ ~is imperio voluntatis Duns Ord. X 151; res spiritualis intellectiva ‥ nulli preter Deum ~is Wycl. Compos. Hom. 12; concordo ‥ cum novellis quod Christus secundum deitatem non est creatura, nec minor Patre, corporalis, mobilis, visibilis, ~is, et sic de quocunque que scriptura ascribit sibi humanitus Id. Incarn. 13. 2 (phil.) capable of being made a subject of predication; b (dist. from praedicabilis). ‘albedo’ substanciam dicit que sermone determinatur ~is et qualitatem que animam perficit a substantia egressam Ps.-Gros. Gram. 37; possumus considerare subjectum in ratione ~is vel in ratione distinguibilis R. Marston QD 61; ‘ens’ ‥ non predicatur de omnibus ~ibus ‥ secundum unum conceptum Ockham Quodl. 537.  b anima ‥ intentiones predicabiles et ~es primitus elegit consequenterque componit vel dividit Ps.-Gros. Gram. 293; illa [sc. realitas] essencialiter est formalis, ista materialis, quia ista constituit in racione ~is et illa in racione predicabilis ‥ predicatum autem formale habet racionem forme, ~e autem habet racionem materie Duns Ord. VII 481; non ‥ est intelligere predicabile sine ~i cum sint simul natura Id. Metaph. VII 13 p. 406.

Saved

Recent