subigito
subigito, to dishonor, lie with
sŭbĭgĭto (sŭbăgĭto), āre, v. freq. a. [sub-agito].
- Lit., to lie with illicitly (ante-class.): scortum, Plaut. Mil. 3, 1, 53 (648) (649 Ritschl): aliquam, id. ib. 5, 9 (1402); id. Cas. 5, 4, 2 (964) (al. subicitare); id. Merc. 1, 2, 91 (201); Ter. Heaut. 567.—
- II Trop., to work upon, incite to any thing (post-class.): aliquem, M. Aurel. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 4, 5: mulierem blanditiis, Ap. Apol. p. 329, 3.
subigito, āre (Frequ. v. subigo, s. Beda de orthogr. 288, 30 K.), I) dazu bringen, -bewegen, alqm, Fronto ad M. Caes. 4, 5: alqm blanditiis, Apul. apol. 87. – II) unzüchtig betasten, beschlafen, Plaut. merc. 203 u.a. Ter. heaut. 567.
sŭbĭgĭtō, (16) āre, tr., solliciter, aliquem, qqn [à faire qqch.] : Apul. Apol. 87 || caresser, enjôler par des caresses : Pl. Merc. 203, etc. ; Ter. Haut. 567.
subigitō (subag-) —, —, āre
- sub+agito, to dishonor, lie with, T.