subrideo
subrideo, to smile
Frieze-Dennison Vergil
subrīdeō, rīsī, 2, n.: to smile, 1.254; 10.742.
Could not find subridentem in Logeion dictionaries.
subridentem Verb: present active participle feminine accusative singular, Verb: present active participle masculine accusative singular of subrideo
sub-rīdeo, rīsī, rīsum, ēre, lächeln, subridet Saturius, Cic.: Axius Appio subridens... inquit, sprach lächelnd zu App., Varro: subr. mixtā irā, Verg.: limis ocellis, Ov.: modice, Mart.: amarum (bitter), Apul. u. Amm.
See: subridere
subrīdĕō, (13) rīsī, rīsum, ēre, intr., sourire : Cic. Com. 22 ; Virg. En. 10, 742.
sub-rīdeō (surr-) sī, ēre,
- to smile: subridet Saturius: mixtā irā, V.: subridens Mezentius, V.