subservio
subservio, to serve, come to the help of, aid
sub-servĭo, īre, v. n., to be subject to, to serve (ante-class.).
- I Lit.: istaec, quae viros subservire Sibi postulant, Plaut. Men. 5, 2, 14 (766); Naev. ap. Front. Ep. 2, 13, p. 62 Nieb. (Com. Rel. p. 22 Rib.).—*
- II Trop., to comply with, humor, accommodate one's self to: orationi, Ter. And. 735.
sub-servio, īre, I) untertänig-, unterwürfig sein, unter dem Pantoffel stehen, alci, Naev. com. 112. Plaut. Men. 766: v. lebl. Subjj., cetera membra ancillari et subservire capiti, Apul. de Plat. 1, 13: omnium aures tuae voculae subserviunt sub iugum subactae, M. Caes. bei Fronto ad M. Caes. 4, 2. p. 61, 4 N. – II) zu Hilfe kommen, sekundieren, alcis orationi, Ter. Andr. 735. Donat. Ter. Andr. 4, 4, 4: v. lebl. Subjj., tibi aliqua vis divina subservit, quae quod dixeris scribat et suggerat, Pacat. pan. 18, 4: subserviente verecundiā, Augustin. epist. 154, 1.
See: subservire
subservĭō, īre, intr., servir, être aux ordres de [avec dat.] : Pl. Men. 766 || [fig.] orationi alicujus Ter. Andr. 735, seconder les paroles de qqn.
- 1. onderdanig zijn;
- 2. te hulp komen.
sub-serviō —, —, īre,
- to serve, come to the help of, aid: orationi, T.