subsequenter
subsĕquenter, adv., v. subsequor fin.
subsequenter, Adv. (subsequens v. subsequor), in der Folge, nacheinander, nach der Reihe, Augustin. in psalm. 67, 11 u. 87, 1 u.a. Eccl.
sicut item ipse per eundem loquitur prophetam ‥. quod ‥ dicitur ‥ hoc est quod propheta ~er adjecit
juramento ‥ magnatum, et ~er omnium et singulorum
deinde ~er fac alium ordinem punctorum, nisi ille ordo fuerit sufficiens
volumusque et ordinamus prout ~er et inferius con[tinet ]ur
naturam gentis et proprietatem evolvere ~er aggrediemur
ad ea ‥ ~er respondebimus
ut vobis ~er nostrum ‥ beneplacitum rescribamus
scholaribus ‥ primo reluctantibus et ~er consequentibus
primo ‥ uxorem ‥ et ~er ex intervallo ‥ filium ‥ ultra mare transmisit
receptus et acceptatus ‥ ad habitum monachalem ‥ ~er vixit in religione per l annos
subsĕquentĕr, à la suite, en suivant : Aug. Psalm. 67, 11, etc. ; Eccl.
Subsequenter vero die ultima dicti mensis invenit, etc.