subsentator
subsentātor, ōris, m. [sub-sentio, formed after the analogy of assentator],
- a flatterer, fawner: subdoli, Plaut. Fragm. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 2, 13, p. 62 Nieb.
subsentātor, ōris, m. (sub u. sentio), der Schmeichler, Plaut. b. Fronto ad Marc. Caes. 2, 10 (13). p. 33, 19 N.
subsentātŏr, ōris, m. , adulateur : Pl. d. Fronto Ep. ad M. Cæs. 2, 10.