subsequus
subsĕquus or subsĭcŭus, a, um, adj. [subsequor],
- following, succeeding (late Lat.); form subsequus: probatio, Oros. 1, 1; form subsicuus: metus, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 2, 21 fin.
subsequus, a, um (subsequor), nachfolgend, probatio, Oros. 1, 1, 7. – Nbf. subsicuus, Iul. Val. 2, 16 (2, 5. p. 78, 26 K.).
per parvum ‥ spatium pro ~a persecutione ibi manebat. nam illic regina ‥ odio oderat eum, uti ‥ dehinc fugatus abscessit
subsĕquus, a, um (subsequor), subséquent : Oros. 1, 1, 7.