About

Menu

subservire

subservire [CL] 1 to serve, to act as a servant (also w. dat., also transf. or fig.). b to occupy a subordinate place. recluditur sacerdos ‥ in cavea profunda fetentis ergastuli, et manus, que sacramentis consueverant ministrare dominicis, femineis ignobiliter ~iunt instrumentis W. Malm. Mir. Mariae 154; illis nihilominus materna caritate ~it [caritas Christi], quas tam vehementi laudatione admirantes efficit et amantes J. Ford Serm. 3. 1; carunculis ~iunt nares exteriores, aerem scilicet attrahendo ‥ Bart. Angl. V 13; illic duo ~iebant sacerdotes ‥ amministrantes omnibus laicis eucharistie sacramentum Hist. Durh. 14.  b clavos ‥ jusserit vasis affigi, ut, dum metam suam quisque cognosceret, non plus, ~iente verecundia, vel ipse appeteret vel alium appetere cogeret W. Malm. GR II 149. 2 (pr. ppl. as sb.) one who serves or is in a subordinate position, servant. est judicare duplex: viz. per auctoritatem ‥ et sic non judicat ratio de voluntate et in hoc est quod judicans est superius judicato. est enim judicare per ministerium et per modum ~ientis et isto modo non est judicans superius judicato R. Marston QD 349; potest ‥ dominus promittere vel dare michi dextrarium, et si non habuerit tale, et dacio valet michi multum. sed ~iens non deliberabit michi dextrarium nisi singularem habuerit, executive michi dando Wycl. Log. II 63.

Saved

Recent