substitutivus
substĭtūtīvus, a, um, adj. [substituo],
- conditional: propositio, Ap. Dogm. Plat. 3, p. 29, 36.
substitūtīvus, a, um (substituo), substituierend, bedingt, propositio, Ps. Apul. de Plat. 3. p. 263 H.
substĭtūtīvus, a, um, conditionnel, subordonné : Ps. Apul. Herm. 2.