About
Menu

substantive

substantive [LL] 1 in substance, substantially; b (dist. from nuncupative). [omnia] ut sint ~e munita sunt, habent enim quedam animalia ‥ robor substantivum sibi innatum Adel. QN 15.  b non ‥ nuncupative ‥ sed ~e J. Sal. Pol. 814A. 2 (gram.) as a substantive, substantively. consideretur et hujusmodi equivocatio que secundum adjunctionem est in eis que tum ~e tum adjective dicuntur, ut ‘nulla falsa sunt de aliquo genere eorum que vera sunt’ Balsh. AD rec. 2 58; hujusmodi nomina ‘justi’, ‘eterni’, ‘potentes’, et similia possunt teneri nunc ~e, nunc adjective Neckam SS I 26. 9; ‘una dierum’ quia hoc nomen ‘dies’ in plurali est tantum masculinum, oportet ergo quod ~e et articulariter teneatur hoc nomen ‘una’ S. Langton Gl. Hist. Schol. 48; pronomen supponere potest ‥ quia ‥ ~e se habet Bacon XV 7; ‘pater’ potest sumi adjective vel ~e Duns Ord. IV 30.

Saved

Recent