About
Menu

substantivare

substantivare [LL substantivus+-are], (gram.) to convert into or use as a substantive, substantivize. b (p. ppl.) substantive, that results from substantivization. reor hoc nomen ‘similis’ non posse ~ari Neckam SS I 14. 6; hoc ergo nomine ‘justus’ ~ato supponitur essentia Ib. II 22. 3; quidam dicunt quod ‥ nomen ‘rationale’, prout copulat tantum rationalitatem creatam, non potest ~ari ut dicatur ‘Christus est rationale’ quia copulatio repugnat suppositioni S. Langton Quaest. 139; si ‥ adjectivum cui apponitur [adjectivum] ~etur Bacon XV 50; predicatum ‥ non necessario habet conformari suo substantivo in numero nec in genere si sit ~atum Ib. XV 54; infinitivus ‥ et adjectivum in neutro genere pocius ~antur quam in masculino vel feminino Duns Ord. IV 32; quia quandoque adjectivum appositum ~atur per suppositum, tunc equivalet ac si verbum adjectivum predicaretur in adjacens, ut si ‘homo est quantus, albus, relatus’ etc., tunc ‘homo quantificatur, albificatur, refertur’ etc. sed hoc non oportet quando predicatum ~atur per se Wycl. Log. II 44.  b nomina ‥ neutri generis que aut substantiva sunt aut ~ata, ad essentiam pertinent. nomina vero masculini generis ~ata ad distinctionem pertinent Neckam SS I 20. 3.

Saved

Recent