substitutor

substitutor [LL] 1 substitute. 1300 mandatum sibi concedimus ‥ procuratores ‥ substituendi, substitutum seu ~ores revocandi Reg. Cant. II 585. 2 (phil.) one who creates substance. et primarum ipsarum optimus ~or dicitur esse [sc. Deus] Bradw. CD 150B.

substitutor

Saved

Recent