subtiliter
subtiliter, finely, acutely, minutely, accurately, in detail
subtīlĭter, adv., v. subtilis fin.
subtīliter, Adv. (subtilis), fein, zart, I) eig.: res subtiliter conexae, Lucr.: dividere alqd, Plin.: fodere, nicht tief, Pallad. – II) übtr.: a) fein, scharfsinnig, gründlich, genau, iudicare, Cic.: disputare, Plin. ep.: numerum exsequi, genau, pünktlich, Liv.: subtilius scribam ad te, ausführlich, Cic.: subtilius haec disserere, Cic.: subtilissime perpolita, Cic. – b) schlicht im Ausdruck, einfach schön, dicere, Cic.: tenues (causas) agimus subtilius, Cic.
illud quod ~iter texitur laneum, quod nos staminium vocamus
fluvii lactei ibi fluebant et ros de celo ~iter stillans mel dulcissimum erat(
epitima ‥ dicitur quando res pulverizate ~iter temperantur cum aliquo liquore ad spissitudinem mellis
concinnat ‥ ~iter componit
perspicuam ferri conspeximus arcam, / Beselehelitica subtiliter arte politam
nam qui non ~iter factum emendet, laudabilior est eo qui primus invenit
melus, qui medullitus subcinit, affectus et opus ipsius est qui interius et ~ius discinit
dextraque nunc leniter lanam colo circumvolutam carpet, filum ~iter educet
quod et quantum potest humana discretio discernere et servare, ~er ac sapienter adimplere studuit
[claustrales ] ~ius sepe locuntur de Deo [quam scolares ]
qualitatem ‥ a vestra prudentia membratim et particulatim ~iter [i. enucleanter; i. sagaciter, ] investigatam reororþanc
quid de fucorum muricibus ~iter [gl.: i. enucleanter; ‥ ] comminiscimur?smeaþancelice
perquirentes ~ius invenerunt quia ‥
[Stoichi ] qui ~iter inter verba discernunt
astrologi qui secreta physice ~iter rimati sunt
ad acutius intuendum et ~ius intelligendum
bursam aperuit et legens scelus abhorruit, et radens ~iter, ubi dicebatur puerum hunc necabis, scripsit: filiam nostram in uxorem ipsi dabis
pro eo ‥ intercessor exstat quem antea ~iter accusando crudeliter impugnaverat
subtilis ‥ unde ~iter ~ius ~issime adverbia
subtīlĭtĕr (12) (subtilis), ¶ 1 dʼune manière fine, déliée, ténue : Lucr. 3, 739 ; 6, 1031 || dʼune manière menue : Plin. 5, 67 ¶ 2 [fig.] a) finement, subtilement, avec pénétration : aliquid subtiliter judicare Cic. Verr. 2, 4, 127, juger finement dʼune chose || avec une précision minutieuse : Cic. Att. 2, 21, 1 ; 1, 13, 4 ; Liv. 3, 5, 13 ; quam subtilissime persequi Cic. Top. 26, passer en revue avec le plus de précision possible ; b) avec un style simple, sobre : Cic. Or. 72, etc.; subtilius Cic. Fam. 9, 21, 1, avec un style plus simple.
Consiliati in unum abibant per montaneas, Subtiliter inquirentes et ementes frumentum.
subtīliter adv.with comp.and sup.
- subtilis, finely, acutely, minutely, accurately, in detail: iudicare: haec ad te scribere: exequendo subtiliter numerum, L.: id persequar subtilius: haec subtilissime perpolita.—Of style, plainly, simply, without ornament: humilia subtiliter dicere: privatas causas agere subtilius.