subtitubo
sub-tĭtŭbo, āre, v. n., to stagger, totter, or waver a little (late Lat.).
- I Lit.: pede subtitubo, Ven. Vit. S. Mart. 2, 475. —
- II Trop.: subtitubante fide, Prud. Apoth. 651.
sub-titubo, āre, ein wenig wanken, pede, Ven. Fort. vit. S. Mart. 2, 475.
subtĭtŭbō, āre, intr., chanceler un peu [fig.] : Fort. Mart. 2, 475.