About Report a problem

Menu

subvenio

subvenio, to come to help, aid, assist, reinforce, relieve, succor

BWL

subvenisti homini iam perdito
you have come to the aid of a man already ruined

Frieze-Dennison Vergil

subveniō, vēnī, ventus, 4, n.: to come up to; relieve, succor, 12.406.

Could not find subvenisse in Logeion dictionaries.

subvenisse Verb: perfect active infinitive of subvenio

See subvenisse in Morpho

sub-vĕnĭo, vēni, ventum, 4 (old fut. subvenibo, Plaut. Men. 5, 7, 20 (1009)), v. n.,
  • to come up or advance to one's assistance (the figure taken from the advance of a military reserve; v. subsidium), to come to one’s assistance, to aid, assist, relieve, succor; to obviate, remedy, heal, cure a disease, an evil, etc. (freq. and class.; syn.: adjuvo, succurro, sublevo).
          • α With dat. (so most freq.): quibus (equitibus) celeriter subveniunt levis armaturae pedites, Hirt. B. G. 8, 19: Lucanius circumvento filio subvenit, Caes. B. G. 5, 35: Varenus illi laboranti subvenit, id. ib. 5, 44: Apollo quaeso, subveni mihi atque adjuva, Plaut. Aul. 2, 8, 24 (394): subveni patriae, opitulare collegae, Cic. Fam. 10, 10, 2: subvenire et opitulari patriae, id. Off. 1, 43, 154: civitati, Caes. B. G. 7, 32; id. B. C. 2, 4: subvenisti homini jam perdito, Cic. Verr. 2, 4, 17, § 37: pauci subveniendum Adherbali censebant, Sall. J. 15, 3: vestri auxilii est, judices, hujus innocentiae subvenire, Cic. Clu. 1, 4: saluti suae acrioribus remediis, id. ib. 24, 67: vitae alicujus, Caes. B. G. 7, 50: stabilitati dentium, Plin. 23, 3, 37, § 74 et saep.: gravedini omni ratione, Cic. Att. 16, 14, 4: morbo, Plin. 22, 25, 61, § 129; 32, 9, 37, § 112: huic meae sollicitudini, Cic. Fam. 2, 6, 4: his tam periculosis rebus, id. Rep. 1, 19, 31.—Esp., of the praetor, to render official, judicial aid: aequissimum erit praetorem ei subvenire, Dig. 47, 10, 7, § 2.—Impers. pass.: subveniri generi humano, Cic. Off. 2, 4, 13: D. Bruti operā, etc. ... provinciae Galliae esse subventum, id. Phil. 5, 13, 36: huic quoque rei subventum est maxime a nobis, id. Att. 1, 17, 9: nisi celeriter sociis foret subventum, Auct. B. Afr. 26, 4.—
          • β Absol.: et defendam et subvenibo sedulo, Plaut. Men. 5, 7, 20 (1009): age, fi benignus, subveni, id. Pers. 1, 1, 39 (39): circumvenior, judices, nisi subvenitis, Cic. Brut. 75, 260: illum orare, ut subveniret, id. Div. 1, 27, 57: et subventuros auferet unda deos, Ov. Am. 2, 16, 28; Tac. A. 4, 72. —Impers. pass.: priusquam ex castris subveniretur, Sall. J. 54, 10: ni subveniatur, Liv. 23, 14: nisi in tempore subventum foret, id. 34, 18; 29, 25.—
  • II In gen., to come up, come (very rare).
    • A Lit.: aliud in eo (sale) mirabile est, quod tantundem nocte subvenit, quantum die auferas, Plin. 31, 7, 39, § 74.—
    • B Trop.
      • 1 Ut quaeque vox digna animadverti subvenerat, memoriae mandabamus, came to mind, occurred to us, Gell. 19, 7, 2.—
      • 2 To come to one’s mind, occur to him; with inf., Ap. Met. 3, 29, 4.

Saved

Recent