succincte
succinctē, adv., v. succingo, P. a. fin.
succīnctē, Adv. (succinctus), kurz, docere, Amm.: succinctius fari, Sidon., dimicare, Amm.
tam pruinose tamque ~e clamidati
his de Pascha ~e ‥ strictimque commemoratis
scolastica et acutissima argumentatio ista, ad quam ~e ‥ respondeamus
enucleatius et ~e suo ordine dicemus
J. Saresberiensis, qui Christi athletam ‥ breviter et ~e depinxit
copiose ‥ compendiose ‥ subcincte
ut patet in Secunda rhetorica diffusius et in IV Topicorum Boethii ~ius
succīnctē (succinctus), succinctement, brièvement, dʼune façon concise : Amm. 28, 1, 2 || -tĭus Sid. Ep. 1, 9.