succisor
succīsor, ōris, m. [2. succido],
- one who cuts or prunes (late Lat.): quam (silvam) nec si serā succisor falce repurget, Alcim. Ep. 4, 48.
succīsor, ōris, m. (succīdo), der Beschneider (der Bäume), Alcim. Avit. poëm. 4, 48.
supremus pater familias, insipide ~or arboris, qui suos inducturus agricolas hoc plantationis genus radicitus evellet
quercuum, arborum ‥ ~ores, prostratores ‥ abductores
succīsŏr, ōris, m. (succīdo), celui qui taille les arbres : Avit. Ep. 4, 48.