succinctus
succinctus, a, um, Part. and P. a. of succingo.
succīnctus, a, um, PAdi. (v. succingo), I) bereit, gerüstet, fertig zu etw., ad omnem clausulam, Quint.: praedae, Ov.: exilivit nostra succinctior armatura, nahm unsere Streitmacht gestärkten Mutes einen Anlauf, Amm. 25, 3, 5. – II) kurz, libellus, Mart.: arbores succinctiores, Plin. 16, 39.
succīnctus, (14) a, um, ¶ 1 part. de succingo ¶ 2 adjt , a) préparé, armé pour qqch. : Quint. 2, 2, 12 ; b) serré, ramassé, court : arbores succinctiores Plin. 16, 39, arbres plus ramassés.
- 1. (poët.; Laatl.) uitgerust, gereed, klaar (voor: dat.) [praedae];
- 2. (postklass.) kort [libellus].
Sane morum probitas mentionem venerandæ matronæSuccinctæque personæ ejus contulit.