superabilis
superabilis, that may be got over, to be surmounted
sŭpĕrābĭlis, e, adj. [supero], that may be got over or surmounted. *
- I Lit.: murus, Liv. 25, 23, 12.—
- II Trop., that may be overcome or subdued, conquerable, superable (very rare): non est per vim superabilis ulli, Ov. Tr. 5, 8, 27: invictos et nullis casibus superabiles Romanos praedicabant, Tac. A. 2, 25: an talis caecitas ac debilitas ope humanā superabiles forent, i. e. curable, id. H. 4, 81.
superābilis, e (supero), I) übersteigbar, murus vel mediocribus scalis superabilis, Liv. 25, 23, 12. – II) übtr., überwindlich, bezwingbar, non est per vim superabilis ulli, Ov.: nullis casibus superabiles Romani, Tac.: caecitas ope umanā superabilis, heilbar, Tac.
redundantiam ‥ eloquentiae saecularis et ipsam aeque violenti fluxu rapidam nec facile nisi perfectis quibusque doctoribus ~em
intellige voluntatem ‥ inseparabilem et nulla alia vi ~em fortitudinem habere
non impossibilitate, sed aliquando gravi, aliquando facile ~i difficultate
communem ac singularem humani generis hostem secreto superavit, superando debilitavit, ac suis debiliorem atque facile ~em reddidit et enervem
sŭpĕrābĭlis, (15) e (supero), ¶ 1 qui peut être franchi : Liv. 25, 23, 12 ¶ 2 [fig.] dont on peut triompher, quʼon peut surmonter : Tac. Ann. 2, 25 ; H. 4, 81.
superābilis e, adj.
- supero, that may be got over, to be surmounted: murus, L.—Fig., that may be overcome, superable: non est per vim superabilis ulli, O.: caecitas ope humanā, curable, Ta.