supo
sŭpo (also sĭpo and suppo), āre, v. a.,
- to throw, throw about, scatter: supat jacit, unde dissipat disicit et obsipat obicit, et insipat, hoc est inicit, Fest. p. 311 Müll.; cf.: supare significat jacere et disicere, id. s. v. prosapia, p. 225: obtorque prorim ac suppa tortas copulas, Att. ap. Non. 200, 33 (Trag. Rel. p. 180 Rib.).
sūpo, s. suppo.
supō (sĭpō, suppō), āre, tr., jeter : supat jacit, unde dissipat, disicit... P. Fest. 311 ; cf. 225 à prosapia || supp- Acc. Tr. 180.