suppaetulus
sup-paetŭlus (subp-), a, um, adj.,
- squinting somewhat, having a little cast or squint: oculi, Varr. ap. Non. 456, 8.
suppaetulus, a, um (sub u. paetus), etwas schmachtend (s. paetus), oculi, Varro sat. Men. 375.
suppætŭlus, suppallĭdus, v. sub-.