suppateo
sup-pătĕo (subp-), ēre, v. n.,
- to lie open beneath, spread out beneath (Appul.): quae (fovea) fruticibus imis suppatet, was spread over at the bottom, Ap. Met. 8, 20, 7; campi suppatentes, id. ib. 7, 24, 19.
suppateo, ēre (sub u. pateo), unten sich erstrecken, -liegen, fovea, quae fruticibus imis suppatet, Apul. met. 8, 20: campi suppatentes, ibid. 7, 24.
suppătĕō (sub-), ēre, intr., être ouvert en dessous : Apul. M. 8, 20 || sʼétendre au bas : Apul. M. 7, 24.