suppar
suppar, nearly equal, nearly contemporary
sup-par (subpar), păris, adj.,
- nearly equal (rare but class.): huic aetati suppares Alcibiades, Critias, * Cic. Brut. 7, 29: aetas, Vell. 1, 17, 1: aevum, Aus. Ep. 1, 13: musicae suppari gressu, Ap. Met. 6, 24, 11; fratres, nec similes ejus nec suppares, Amm.26, 10, 9. — In logic: propositiones suppares, Ap. Dogm. Plat. 3, p. 31 sq.
suppār, paris (subpār), I) fast gleich, ziemlich gleich, huic aetati suppares Alcibiades, Critias, kurz nach dieser Zeit lebten A.u. Kr., Cic. Brut. 29: suppari aetate nituerunt, Vell. 1, 17, 1: supparis aevi sum tibi, Auson. epist. 1, 13: quem eius inimici velut supparem insequerentur, Serv. Verg. Aen. 2, 86. – II) ziemlich entsprechend, -angemessen, suavi Musicae suppari gressu, Apul. met. 6, 24.
suppār, ăris (sub, par), ¶ 1 à peu près égal : huic ætati suppares Cic. Br. 29, à peu près contemporains de cette époque ; suppar ævum Aus. Ep. 1, 13, âge à peu près égal ¶ 2 à peu près conforme : Apul. M. 6, 24.
Compagnon, apud Jos. Moret. in Antiquit.
Bertran de Larbasa cum Suppare Gonçalvo cognato suo.Quæ Hispanice ibidem sic redduntur :
Con su compannero.Vide in Par.
Supparum.
suppar paris, adj.
- sub+par, nearly equal, nearly contemporary: huic aetati Alcibiades, Critias.