suppositio
suppŏsĭtĭo (subp-), ōnis, f. [suppono], a putting or setting under. *
- I In gen.: ovorum, Col. 8, 5, 9.—
- II In partic., a putting in the place of another, substitution (of a child): pueri, Plaut. Capt. 1033: puellae, id. Cist. 152: suppositionem facere, id. ib. 144; id. Truc. 437.
suppositio, ōnis, f. (suppono), I) die Unterlegung, Colum. 8, 5, 9. – II) das Unterschieben (eines Kindes), pueri, Plaut. capt. 1031; truc. 437: puellae, Plaut. cist. 152: Oedipodis, Hyg. fab. 67: suppositionem (puellae) facere, Plaut. cist. 144.
quod ‥ presenti carta nostra et sigilli nostri patrocinio et testium ~one duximus confirmandum
in logicis ‥ paternitas ~o [l. superpositio ] dicitur, filiatio ~o
hec ‥ divisio relationum ‘alia est superpositio, alia ~o, alia equiperantia’ logicas et naturales relationes comprehendit, non theologicas
inequiparantia ‥ continet sub se species subalternas, sc. prepositionem et subpositionem, sive suprapositionem et subjectionem
ista ‥ frequenter vera est in relativis superposicionis et ~onis
debet esse in eis [sc. scolasticis ] magistrorum dilectio et veneratio, et illis credulitas sive suppositio
licet ‥ G. ‥ personam suam, castra et terras suas nostre supposuerit voluntati, nolumus ‥ quod per ~onem vel submissionem hujusmodi ‥ prejudicium aliquod generatur
~o ‥ dicitur proprietas termini communis per comparationem ad individua que sunt ejus supposita
~o ‥ est ordinatio alicujus intellectus sub alio
per hoc nomen ‘dii’ fiat ~o pro personis
nominales ‥ eodem modo ‥ judicant de ~one persone create quo et de ~one persone divine
dicitur ~o significatio alicujus ut subsistentis
dicitur ~o sustantiva rei designacio
~o non est tantum ‘sub aliquo positio’, ymmo ‘pro alio positio’(
personalis ‥ ~o dicitur cum de re maneriei agitur
[~o est ] personalis ‥ quando [dictio ] supponit significatum sed pro re que subest
confusa ~o est quando dictio supponit pro multis, vel pro uno multotiens sumpto cum potentia ‥ tenendi pro multis
~o simplex est quando terminus supponit pro intentione anime sed non tenetur significative
~o discreta est in qua supponit nomen proprium ‥ vel pronomen demonstrativum ‥ et talis ~o reddit propositionem singularem
hoc nomen ‘albus’ restringat ~onem huius nominis ‘civis’ quod consignificat genus indeterminate
extraneacio ~onis terminorum variat sentenciam premissarum
cum dicitur ‘Deus generat’ hoc nomen ‘Deus’ trahitur ad personalem ~onem
licet ‥ in sacra scriptura utamur hac divisione ~onum ‘alia est personalis, alia essentialis’, in logicis tamen non
~o ‥ dicitur materialis quando ‥ dictio supponit ‥ pro ‥ voce
‘homo est species’ ‥ hic est ~o manerialis, quia supponit pro ipsa manerie speciei
~o ‥ pure materialis est quando terminus supponit pure pro se ipso vel secum analogo
~o dicitur ‥ petitio alicujus vel acceptio sine probatione
illud procedit ex ~one falsi
omnis ‥ ~o aliquid supponit ‥ quapropter et hypothesis; quid enim ‘hypothesis’ sonat Grece nisi ~onem Latine?
ratio procedit ex hac ~one quod ad producendum aliquid de nihilo exigitur potentia infinita
sicut principia in speculativis vel ~ones in mathematicis
necessitas ex ~one est quando aliqua condicionalis est necessaria, quamvis tam antecedens quam consequens sit contingens
omne falsum est impossibile ex ~one ut patet testimonio ‥ doctorum loquencium de necessitate futurorum
[forme rerum naturalium ] producuntur ‥ a natura ‥ ex ~one materie
~ones pro testium examinationibus infra alienas dioceses ‥ ipsis locorum ordinariis ‥ delegabuntur
in ~one gistarum in quadam camera
in emendacione camere thesaurar', videlicet ‥ in ~one ejusdem cum quatuor postibus et uno somer' et lapidibus suppositis et ~one muri ejusdem(
cum ~one et emendacione defectuum cujusdam domus(
solutum ‥ cementariis pro ~one aule camer' granar' et camin' emend'
cura est [praedicatorum ] in sermonibus suis verba multipliciter distinguere et diversarum auctoritatum ~one que dixerant comprobare
murum castri per columnas et supponitiones [l. ~ones ] bene emendari
[tempestas ] novam ‥ fabricam navis ecclesie ‥ usque ad ~onem ‥ viz. columpnas infra muros exteriores et totum opus super positum [i. e. superpositum ] concussit solotenus et prostravit
comes ‥ recognovit quod nil juris sibi vindicat in terra illa ‥ nisi tantummodo vadium et ~onem [(sic MS; ? l. supportationem ] quam misit in emendationem terre illius
yporea, i. e. suppositio [sic MS; ? l. suffusio ]or suppuratio
suppŏsĭtĭō (16) (subp-), ōnis, f. (suppono), ¶ 1 action de placer dessous : Col. Rust. 8, 5, 9 ¶ 2 supposition, substitution frauduleuse : Pl. Cist. 142 ; Truc. 430.