suppositorium
suppŏsĭtōrĭum, ĭī, n. (suppositorius), ¶ 1 suppositoire [t. de méd.] : Gloss. Gr.-Lat. ¶ 2 plateau pour des gobelets : S. Greg. Ep. 1, 42.
Contra inobedientiam ventris fiat Suppositorium, aut clyster.
Suppostorium, quod inter ministeria sacra reponit Gregorius M. lib. 1. Epist. 42 :
Suppositorium aliquod argenteum pro uno solido dicitur esse optimum, et calix pro 6. solidis esse oppositus.Alii codd. habent
Suppostorium, uti monet Jamesius. Et Historia Episcoporum Autisiodor. cap. 20 :
Item salariolam parvam cruciculam habentem pens. uncias 9. item Suppositorium anacteum pens. lib. unam et semis.
Cum vino, quod susceperat, frusta omnia comminuti Corporis Christi in vas, quod ori ejus suppositum fuerat, refundere coactus est.