suppositorius
suppŏsĭtōrĭus (subp-), a, um, adj. [suppono],
- that is placed underneath: cellae (in balneis), i. e. tepidariae (because they are under the frigidariae), Vop. Car. 17 Casaub.
suppositōrius, a, um (suppono), untergesetzt, cella, Laubadezimmer, weil es unter der frigidaria liegt, Vopisc. Carin. 17, 4: colica, Marc. Emp. 29. fol. 130 (b). – subst., suppositōrium, iī, n., der Untersatz, die Unterlage, Stütze, die Fußbank u. dgl., Gloss.: insbes., das Auftragbrett für Becher, Gregor. epist. 1, 42.
contra inobedientiam ventris fiat ~ium aut clystre
~ia fiant ex melle decocto ad spissitudinem ut in aqua frigida ex eo ~ium formari possit
collirium, quelibet medicina ‥ que ‥ fluxum movet, ut ~ia
constipentur pueri tales cum uno ~io de lardo
in xxiiij chiveronibus ad staeriam habendam et ad ~ia dicte staerie(
ostia et fenestras dicte aule cum porticubus et cum omnibus repostallis et ~iis exterioribus
condicionalis ‘hypothetica’, id est suppositiva seu ~ia, proposicio nuncupatur
supposĭtōrĭus, a, um, qui est en dessous : Vop. Car. 17, 4.