suppositive
suppositīvē, Adv. (suppositivus) = ὑποθετικῶς, hypothetisch, Prisc. 18, 91.
‘licet’ ‥ accipitur assumptive vel ~e ‥ i. quamvis supposito quod ‥
illud quod per generacionem naturalem recipit supra se propriam formam geniti ad constituendum unum per se productum ~e habet aliquam similitudinem cum materia [] Cowton Sent. I 5
suppŏsĭtīvē (suppositivus), hypothétiquement : Prisc. Gramm. 18, 91.