suspicax
suspicax, distrustful, suspicious
Could not find suspicacem in Logeion dictionaries.
suspicacem Adjective: feminine accusative singular, Adjective: masculine accusative singular of suspicax
suspĭcax, ācis, adj. [suspicor], apt to suspect, distrustful, suspicious.
- I Lit. (very rare): populus suspicax ob eamque rem mobilis, Nep. Timoth. 3, 5: frater, Liv. 40, 14: animus alicujus, Tac. A. 1, 13.—
- II Transf., that excites mistrust, suspicious: silentium, Tac. A. 3, 11 fin.; Sen. Ira, 2, 29, 2 (dub.; bracketed by Haase).
suspicāx, ācis (suspicor), I) argwöhnisch, Nep. u.a.: in rumore suspicax, Ps. Quint. decl.: silentium, Tac. ann. 3, 11: Compar., ut per haec suspicacioribus fidem facias, schwereren Verdacht bestätigt, Apul. apol. 98.
~ax, de quo potest haberi suspicatio, vel qui est suspiciosus
suspĭcāx, (14) ācis (suspicor), soupçonneux, défiant : Nep. Timoth. 3, 5 ; Liv. 40, 14, 5 || où perce le soupçon : Tac. Ann. 3, 11.
suspicāx ācis, adj.
- suspicor, distrustful, suspicious: populus, N.: frater, L.