suspicatio

suspicatio [LL], speculative belief, conjecture. b suspicion. 11‥ juxta Origenis ~onem opinari illam ‥ ‘Salome’ proprio nomine vocitari H. Bos. Ep. 1. 1417B.  b suspicax, de quo potest haberi ~o Osb. Glouc. Deriv. 566; s1213 quamvis ‥ personarum sanctitas ‥ omnem ~onem in illis debeat abolere Chr. Evesham 245 (ed. OMT p. 456); s1327 frater ‥ pro mala ~one ‥ captus est Ann. Paul. 337; s1295 rex ‥ nullam prodicionis ~onem [v. l. suspicionem] habens Eul. Hist. III 164; [Deus] non ~onem criminis sed manifestum reatum de sanctorum cetu ejiciat [Jer. Matt. xiii 29] Ziz. 1.