suspicio
suspicio, (to look upwards), look askance, mistrust, suspect
suspicio2, mistrust, distrust, suspicion
BWL
he fell into suspicion of striving for kingly power
Frieze-Dennison Vergil
- To look up or upwards, to look up at a thing.
- A Lit.: cum caelum suspeximus, Cic. N. D. 2, 2, 4; cf. id. ib. 2, 18, 49: caelum, Suet. Tit. 10: summum de gurgite caelum, Ov. M. 11, 506: astra, Cic. Tusc. 1, 25, 62: ramos, Ov. M. 14, 660: pisces qui neque videntur a nobis neque ipsi nos suspicere possunt, Cic. Ac. 2 (Luc.), 25, 81. —Poet.: nubes suspexit Olympus, looked up at, i.e. rose into the clouds, Luc. 6, 477: quae tuam matrem (i. e. Pleiadem) tellus a parte sinistrā Suspicit, which looks, i.e. is situated towards, Ov. M. 2, 840: suspexit in caelum, Cic. Rep. 6, 9, 9; 3, 2, 3.—Absol.: nec suspicit nec circumspicit, Cic. Div. 2, 34, 72: formare vultus, respicientes, suspicientesque et despicientes, Plin. 35, 8, 34, § 56.—
- B Trop. *
- 1 In gen., to look up to a thing with the mind, to raise the thoughts up to: nihil altum, nihil magnificum ac divinum suspicere possunt, qui, etc., Cic. Lael. 9, 32.—
- 2 In partic., to look up to with admiration, to admire, respect, regard, esteem, honor, etc. (opp. despicere, Sen. Vit. Beat. 25; syn. stupeo): eos viros suspiciunt maximisque efferunt laudibus, in quibus, etc., Cic. Off. 2, 10, 36: suspicit potentem humilis, Vell. 2, 126, 2; Suet. Claud. 28: eloquentiam, Cic. Or. 28, 97: naturam (with admirari), id. Div. 2, 72, 148: honores praemiaque vestra, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 9, 2: argentum et marmor vetus aeraque et artes, Hor. Ep. 1, 6, 18.—
- II To look at secretly or askance; hence, by meton. (effectus pro causā), to mistrust, suspect (perh. only in participles; and most freq. in the part. perf.): Bomilcar suspectus regi et ipse eum suspiciens, Sall. J. 70, 1.
- —Hence, suspectus, a, um, P. a. (acc. to suspicio, II.), mistrusted, suspected; that excites suspicion.
- a Of persons, Plaut. Bacch. 4, 9, 81 (1005): habere aliquem falso suspectum, id. ib. 3, 6, 43 (572): quo quis versutior et callidior est hoc invisior et suspectior detractā opinione probitatis, Cic. Off. 2, 9, 34: provincia de morbis, Pall. 1, 16: ne super tali scelere suspectum se haberet, Sall. J. 71, 5: in quādam causā suspectus, Quint. 6, 3, 96: in morte matris, Suet. Vit. 14: in eā (filiā), id. Gram. 16; Tac. H. 1, 13: suspectus societate consilii, Vell. 2, 35, 3: suspecti capitalium criminum, Tac. A. 3, 60: nimiae spei, id. ib. 3, 29 fin.: Licinius Proculus intimā familiaritate Othonis suspectus, id. H. 1, 46: aemulationis, id. A. 13, 9: proditionis, Just. 5, 9, 12: sceleris, Curt. 6, 8, 3.—With dat.: non clam me est, tibi me esse suspectam, Ter. Hec. 577: meis civibus suspectus, Cic. Cat. 1, 7, 17; id. Quint. 4, 14: cum filius jamjam patri suspectus esset de novercā, id. Off. 3, 25, 94: nomine neglegentiae suspectum esse alicui, id. Fam. 2, 1, 1: suspectissimum quemque sibi haud cunctanter oppressit. Suet. Tit. 6.—With inf.: suspectus consilia ejus fovisse, Tac. H. 1, 46.—
- b Of things, concr. and abstr.: (in tyrannorum vitā) omnia semper suspecta atque sollicita, Cic. Lael, 15, 52: (voluptas) invidiosum nomen est, infame, suspectum, id. Fin. 2, 4, 12: res, Liv. 41, 24, 17: ut quae suspecta erant, certa videantur, Quint. 5, 9, 10: in suspecto loco, i.e. uncertain, critical, dangerous, Liv. 21, 7, 7: in eā parte consedit, quae suspecta maxime erat, Suet. Aug. 43: lacus Ambiguis suspectus aquis, Ov. M. 15, 333: metuit accipiter Suspectos laqueos, Hor. Ep. 1, 16, 51: periculum, Suet. Dom. 14: suspectae horae (quartanae), Sen. Ben. 6, 8, 1: tumores, Plin. 20, 6, 23, § 55: aqua frigida, id. 31, 6, 37, § 71: promissum suspectius, Quint. 5, 7, 14.—With dat.: animi medicina pluribus suspecta et invisa, Cic. Tusc. 3, 1, 1: suspectam facit judici causam, Quint. 5, 13, 51.—Neutr., with subject-clause: crudele, suos addicere amores: Non dare, suspectum, Ov. M. 1, 618.—
- 2 Act., suspicious, distrustful: timidi et suspecti, Cato, Dist. 4, 44; Amm.29, 4, 5.
- I Lit.: improborum facta primo suspitio insequitur, deinde sermo atque fama, tum accusator, tum judex, Cic. Fin. 1, 16, 50: suspitionem et culpam ut ab se segregent, Plaut. Trin. 1, 2, 42 (80): tanta nunc suspitio de me incidit, Ter. Ad. 615: redeunti ex ipsā re mi incidit suspitio; hem, etc., id. And. 359: in quā re nulla subest suspitio, Cic. Rosc. Am. 10, 28: erat porro nemo, in quem ea suspitio conveniret, id. ib. 23, 65: in quem ne si insidiis quidem interfectus esset, ulla caderet suspitio, id. Att. 13, 10, 3: suspitionem populi sensit moveri, id. Rep. 2, 31, 54; cf. id. Fam. 2, 16, 2: in suspitionem alicui venire, id. Verr. 2, 5, 7, § 15; id. Fl. 33, 81; cf. Suet. Tib. 12: in suspitionem cadere, Cic. Phil. 11, 10, 24: augetur Gallis suspicio, Caes. B. G. 7, 45: suspitionem levare atque ab se removere, Cic. Verr. 2, 3, 59, § 136: aliquem suspitione exsolvere, Ter. Hec. 792: omnem offensionem suspitionis de aliquo deponere, Cic. Fam. 13, 24, 2: suspitionem falsam saeviter ferre, Enn. ap. Non. 511, 5 (Trag. v. 349 Vahl.): maligna insontem deprimit suspicio, Phaedr. 3, 10, 36: suspicione si quis errabit suā, id. 3, prol. 45: audimus eum venisse in suspitionem Torquato de morte Pansae, Brut. ap. Cic. ad Brut. 1, 6, 2.—Plur.: in amore haec omnia insunt vitia: injuriae, Suspitiones, inimicitiae, Ter. Eun. 60: multae causae suspitionum offensionumque dantur, Cic. Lael. 24, 88: cum ad has suspiciones certissimae res accederent, Caes. B. G. 1, 19: si minus honestas suspitiones injectas diluemus, Cic. Inv. 1, 16, 22.—
- β With gen. obj.: ne in suspitione ponatur stupri, Plaut. Am. 1, 2, 27 (489) (Ussing, suspicione): in aliquem suspitionem amoris transferre, Ter. Heaut. 800: alicui suspitionem ficte reconciliatae gratiae dare, Cic. Fam. 3, 12, 4: in suspitionem avaritiae venire, id. Q. Fr. 1, 1, 4, § 14: in suspitionem conjurationis vocari, id. Verr. 2, 5, 4, § 10: qui in suspitionem incidit regni appetendi, id. Mil. 27, 72: belli subita suspitio, id. Verr. 2, 5, 7, § 15: expellere aliquem suspitione cognationis, id. Rep. 2, 31, 54: belli suspicione interpositā, Caes. B. G. 4, 32: dare timoris aliquam suspicionem, id. ib. 7, 54: habebit enim suspicionem adulterii, Nep. Epam. 5, 5: ea res minime firmam suspitionem veneni habet, excites, Cic. Clu. 62, 174.—
- γ With subject-clause: suspitio est mihi, nunc vos suspicarier, etc., Plaut. Ps. 1, 5, 149 (563): jam tum erat suspitio, Dolo malo haec fieri omnia, Ter. Eun. 514: addit fuisse suspitionem, veneno sibi conscivisse mortem, Cic. Brut. 11, 43; cf. with quasi: unde nata suspicio est, quasi desciscere a patre temptasset, Suet. Tit. 5.—
- II Transf., in gen.
- 1 A notion, idea, suggestion (very rare; cf.: opinio, conjectura): deorum, Cic. N. D. 1, 23, 62: suspitione attingere intellegentiam aut maris aut terrae, id. ib. 3, 25, 64: suspitionem nullam habebam te rei publicae causā mare transiturum, id. Att. 8, 11, D, 1.—
- 2 Objectively, an appearance, indication: ne quam suspicionem infirmitatis daret, Suet. Tib. 72: nullā suspicione vulneris laesus, Petr. 94, 14: mulsa quae suspicionem tantum possit habere dulcedinis, Pall. Jan. 15, 8.
oriuntur invidiae, contentiones, blasphemiae, ~tiones malae
nullus ‥ canonicus habeat in domo ‥ mulierem ‥ nisi sit mater ejus aut soror ‥ ex quibus nulla mala ~cio nascatur
cui jam fides habebatur et qui jam absque ~tione se fecerat
delusus falsa suspicione timet
de vobis tamquam de probo homine nostro confidimus ‥ non igitur ~cionem malam de vobis habemus
ut nullus dubitaverit quin pecuniam domini sine alicujus fraudis ~cione tractarent
remota ‥ a se inanis glorie ~cione
ne quis per civitatem ‥ vagans ‥ arma ex quibus contumelias presumatur oriri posse aut alias ~ciones mali habere debeat
accendens ~cionem quia ‥ hostes ad incursandos fines ‥ permitteret
quaedam ~cio mihi est ut ‥ nobis innotuit non omnia probanda esse
de eis habeatur ~cio quod culpabiles sint de eo unde rettati sunt
statim ~tionem habuit quod adolescens ‥ aliam mulierem plus diligeret
M. et A. ‥ debent m m. pro ~cione pecunie ejusdem Ysaac
H. le M. captus fuit pro ~cione et evasit de prisona
si aliquis burgensis ‥ aliquem burgensem implacitaverit de ~cione latrocinii(
si aliquis burgensis ‥ appellat aliquem burgensem de latrocinio
septem clerici ‥ capti fuerunt per forestarios ‥ pro ~cione roberie
G. W. arestatus pro ~cione
quocienscunque contigerit aliquem pro suspecione vel aliquo alio modo capi et imprisonari
presentatum fuit quod G. W. est male suspecionis et non omnino fidelis
G. W. ‥ restat sub ‥ manucapcione ‥ ad ponendum se in inquisicione scitur [l. scilicet ] si bone suspecionis fuerit an non
videtur ‥ verisimillimum, ut mea fert ~cio, quia ‥ duos super quingentos annos habuerit
opinio, ~cio
aprum ‥ in armis portare significat hominem invidum ‥. de isto ego plus dicerem nisi esset ~cio de aliis animalibus
vultui tuo presentatus in pace totius metus ~cione caruerit
neque ‥ ~cio eum fefellit amoris sicut amantium plerumque sunt ceca judicia
- 1. argwaan, verdenking; ➤ in suspicionem venire (m. dat.) verdacht worden of argwaan wekken bij; suspicionem habere verdenking, argwaan koesteren; verdacht zijn, argwaan wekken; suspicione carere niet onder verdenking staan; ~ cadit in alqm valt op iem.; suspicionem alci facere, afferre, inferre, inicere, movere, dare, praebere argwaan wekken bij iem.; alci in suspicione esse verdacht zijn bij iem.; suspicionem a se removere;
- 2. reden om iem. te verdenken, plur. redenen tot verdenking, verdachte omstandigheden;
- 3. vermoeden, voorgevoel [falsa; deorum]; ➤ suspicionem habere.
- 1. omhoogkijken naar (m. acc.) [astra];
- 2. (metaf.) opkijken tegen, vereren [pietatem; artes; eloquentiam];
- 3. argwanend bekijken, verdenken; / zie ook suspectus¹.
疑。猜忌。風聲。估。Insinuat animis — vel — est injecta 有可疑。In te cadit suspicio 人疑汝。
Suggest a Translation
See an image
Illa autem seducta et elata ab iis quæ prædicta sunt, concalefaciens animam a Suspicione quod incipiat prophetare.Vide Suspectio 2. Alia notione, vide in Suspicari.
- sub+* specio; SPEC-, to look upwards, look up at: nec suspicit nec circumspicit: caelum: summum de gurgite caelum, O.: Quae tuam matrem (i. e. Pleiadem) tellus a parte sinistrā Suspicit, i. e. is situated towards, O.—Fig., to look up to, raise the thoughts to: nihil altum.—To look up to, admire, respect, regard, esteem, honor: viros: suspicienda est figura, admirable: argentum et marmor, H.—To look at secretly, look askance at, mistrust, suspect: Bomilcar suspectus regi et ipse eum suspiciens, S.
- sub+ SPEC-, mistrust, distrust, suspicion: improborum facta suspitio insequitur: tanta nunc Suspitio de me incidit, T.: erat nemo, in quem ea suspitio conveniret: in suspitionem cadere: augetur Gallis suspicio, Cs.: te suspitione exsolvere, T.: offensionem suspitionis deponere: Maligna insontem deprimit suspicio, Ph.: multae causae suspitionum dantur: cum ad has suspiciones certissimae res accederent, Cs.: in eum suspitiost Translata amoris, T.: in suspitionem avaritiae venire: regni appetendi: belli suspicione interpositā, Cs.: iam tum erat suspitio, Dolo malo haec fieri omnia, T.: addit fuisse suspitionem, veneno sibi conscivisse mortem.—A notion, idea, suggestion: deorum: suspitionem nullam habebam te rei p. causā mare transiturum.
-
…metuunt omnes cives tui, domum meam relinquendam putarem tu tibi urbem non arbitraris et si me meis civibus iniuria suspectum tam graviter atque offensum viderem, carere me aspectu civium quam infestis omnium oculis conspici mallem tu, cum conscientia…
Cicero, in Catilinam
-
…. Sed ea tempestate coepere se quisque magis extollere magisque ingenium in promptu habere. Nam regibus boni quam mali suspectiores sunt semperque iis aliena virtus formidulosa est. Sed civitas incredibile memoratu est, adepta libertate, quantum brevi creverit…
Sallust, Catilina
-
…, ut auctor desinat inquiri. Petit hanc Saturnia munus. Quid faciat crudele suos addicere amores, non dare suspectum est. Pudor est qui suadeat illinc, hinc dissuadet amor. Victus pudor esset amore ; sed leve si…
Ovid, Metamorphoses
-
…fera moenera Mavors armipotens regit, in gremium qui saepe tuum se reiicit aeterno devictus vulnere amoris, atque ita suspiciens tereti cervice reposta pascit amore avidos inhians in te, dea, visus eque tuo pendet resupini spiritus ore .…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…exercitibus ducibusque quos habemus nullo modo poteram diffidere neque adsentiebar maiori parti hominum. fidem enim consulum non condemnabam quae suspecta vehementer erat ; desiderabam non nullis in rebus prudentiam et celeritatem ; qua si essent usi, iam pridem rem…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…et praeter opinionem suam animadverterunt, separatim autem, in singulis si perspiciunt necopinata quaedam bona. Itaque eos viros suspiciunt maximisque efferunt laudibus, in quibus existimant se excellentes quasdam et singulares perspicere virtutes, despiciunt autem eos et contemnunt…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…in auspicium adhibetur, cum ita imperavit is, qui auspicatur, Dicito, si silentium esse videbitur, nec suspicit nec circumspicit ; statim respondet silentium esse videri. Tum ille Dicito, si pascentur. Pascuntur. Quae aves…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…reconciliet oratio mea. non enim iam metuo ne illi tu suscenseas ; illud vereor ne tibi illum suscensere aliquid suspicere quod abest longissime, mihi crede, Caesar. quid enim retineat per te meminit, non quid amiserit ;…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
…Ne egere quidem videtur inquit oratione prima pars. Quid enim potest esse tam apertum tamque perspicuum, cum caelum suspeximus caelestiaque contemplati sumus, quam esse aliquod numen praestantissimae mentis quo haec regantur quod ni ita esset, qui potuisset…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…certe non diceret ; sed dum palato quid sit optimum iudicat, caeli palatum, ut ait Ennius, non suspexit. Nam cum duo sint genera siderum, quorum alterum spatiis inmutabilibus ab ortu ad occasum commeans nullum umquam cursus…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum