suspicari

suspicari, ~are [CL] 1 to believe without knowing, suspect; b (w. dat. refl.); c (impers. pass.). d to imagine (putative future), expect (that) (also absol.). e (w. inf.) to expect (to). nonnulli ‥ S. Gregorium ‥ signis divinis apte ~antur ‥ fulsisse V. Greg. p. 77; ne harum apices litterarum arrogantiae supercilium esse ~eris Bede Egb. 1; dicunt quod Robertus ‥ istud tenet, ut ~antur DB I 57vb; non ~eris ‥ quia timuerint, sicut ais J. Sal. Pol. 800A; 1168 quod fastidiosus auditor de rimoso pectore juste ~etur effusum Id. Ep. 247 (247); nemine de ipso hoc ~ante Gir. TH II 46; de terribilibus ‥ plagis ‥ quas ~are poterunt contemptores ad ulcionem contempti judicii provenisse G. Hen. V 17.  b s1456 abbas ‥ sibi ~ari ceperat qualiter ipsa [billa] ‥ derogatoria ‥ erat Reg. Whet. I 259.  c a1292 ~abatur versus eos quod sciebant contrafacere claves Gaol Del. 36/1 r. 32; s1320 captus ‥ est ‥ pro eo quod ‥ consenserat quod ‥ regina debuisset capi ‥ ut ~abatur Ann. Paul. 288.  d ut neque ‥ citius ‥ adventurum ‥ diem domini neque ‥ tardius hunc adventare ~emur Bede Ep. Cath. 80B; 1166 nec ~etur quispiam ut amodo prosperetur conditio ejus nisi ‥ per penitentiam revertatur J. Sal. Ep. 145 (168 p. 108); s1260 ~atum est bellum in brevi succrescere Flor. Hist. II 454; s1261 ubique ~abatur guerra, nunquam per multos retro annos tam proxima Ib. II 464.  e Anglos aggreditur ibique morare quiete diu ~atur (Torigni) W. Jum. II (4); 1295 parum ‥ insidiari et dampnificari ~abantur RGasc III 293a; S. Edmundum expetivi sanitatem pristinam per eum recipere ~atus Ciren. I 371. 2 to believe (person) to be guilty, suspect. ille ‥ suppilabat me, quod ancillas meas ~abar [Plaut. As. 888–889] Osb. Glouc. Deriv. 418.