suspiriosus
suspīrĭōsus, a, um, adj. [suspirium],
- breathing deeply or with difficulty, breathing short, asthmatic: mula, Col. 6, 38, 1: anhelatores et suspiriosi, Plin. 23, 7, 63, § 121; 20, 2, 5, § 9; 32, 8, 29, § 91; Cael. Aur. Acut. 2, 28, 148; Veg. Vet. 1, 11, 1.
suspīriōsus, a, um (suspirium), tief Atem holend, ächzend, keuchend, a) v. Menschen, gew. Plur. subst., suspiriosi, Plin. 20, 9 u. Gargil. Mart. de pomis § 2: dispnoici, quos anhelosos dicere poterimus sive suspiriosos, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 28, 148. – b) v. Tieren: mula, Colum. 6, 38, 1. – c) übtr.: aridus morbus, qui et suspiriosus praecipue dicitur, Veget. mul. 1, 11, 1.
~us, extis incalescentibus, et ilium pulsu, se defecisse pene significavit
fatiscentibus jam membris suspirosus ‥ huic vite ‥ vale fecit
disnoicus, ~us qui plus recepit quam remittit
marubrastrum ‥ cujus vires faciunt ‥ ad †superiosos [v. l. ~osos ]
in preces ~as ‥ se prostaverunt [l. prostraverunt ]
cum ‥ super hac ‥ injuria ~e mihi ‥ cogitationes in animum ascenderint
episcopus A. ‥ tribulationis sue seriem ~e ‥ vocis oraculo indicavit
~is planctibus et lacrimosis complanxere gemitibus
qui ‥ in turibulo ~orum aromatum ignem caritatis divine ‥ fomite enutrirent exhortationum
suspīrĭōsus, a, um (suspirium), asthmatique : Col. Rust. 6, 38, 1 ; Plin. 20, 9 ; suspiriosus morbus Veg. Mul. 2, 11, 1, asthme.