suspiratus
suspiratus, a sighing, sigh
suspīrātus, ūs, m. [suspiro],
- a sighing, sigh (poet. and very rare); in plur.: suspiratibus haustis, * Ov. M. 14, 129 (but in Cic. Att. 1, 18, 3, the correct read. is suspiritu).
suspīrātus, ūs, m. (suspiro), der tiefe Atemzug, assiduo suspiratu, Apul. met. 5, 25: suspiratibus haustis dixit, tief aufseufzend, Ov. met. 14, 129.
1 suspīrātus, a, um, part. p. de suspiro.
2 suspīrātŭs, ūs, m. , Ov. M. 14, 129, soupir.
(suspīrātus, ūs)
m
- suspiro, a sighing, sigh: suspiratibus haustis, O.