tabernarius
tabernarius, a shop-keeper, petty tradesman, peddler
tăbernārĭus, a, um, adj. [taberna],
- of or belonging to booths or shops, used to denote any thing low, common: blanditiae, Ap. Apol. p. 229, 3: fabulae, a low kind of comedy, Diom. p. 487 P.; Fest. s. v. togatarum, p. 352 Müll. —
- II Hence, subst.
- 1 tă-bernārĭi, ōrum, m., shopkeepers, small dealers, Inscr. Orell. 1368: opifices et tabernarios atque illam omnem faecem civitatum quid est negotii concitare? Cic. Fl. 8, 18: concitator tabernariorum, id. Dom. 5, 13; (with aquarii) Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 4. —
- 2 tăbernārĭa, ae, the hostess of a tavern, Novell. Martian, § 4; cf. Schol. Juv. 8, 162; Isid. 15, 2, 43.
tabernārius, a, um (taberna), zu den Buden gehörig, Buden-, I) adi.: fabulae, comoediae, Budenstücke, Komödien aus dem täglichen Leben, Fest. 352 (a), 11. Diom. 489, 15; 490, 14 u. 16: blanditiae, gemeine, wie sie von Buhldirnen in Schenken gemacht werden, Apul. apol. 87. – II) subst.: a) tabernārius, iī, m., der Budenbesitzer, Budenkrämer, in Rom Leute niederen Standes, Cic. Flacc. 18. Cael. in Cic. ep. 8, 6, 4. Apul. flor. 7 extr. u.a. Firm. math. 3, 7 u. 8, 22. Corp. inscr. Lat. 11, 634. – u. der Schankwirt, Schol. Iuven. 8, 160. – b) tabernāria, ae, f., α) die Budenkrämerin, Cod. Iust. 5, 27, 1. – od. die Wirtin einer Schankwirtschaft, Novell. Martian. § 4. Hieron. adv. Helvid. 21. – u. die in der Schenke sich aufhaltende Buhldirne, Novell. Martian. § 4. Schol. Iuven. 8, 162. Isid. orig. 15, 2, 43. – β) das Budenkrämergeschäft, Cod. Theod. 11, 10, 1.
abbas fatetur se permisisse fratribus ut tabernas visitent ‥. vestiuntur ‥ aliqui ex monachis satis splendide, quorum vita et conversatio magis ~a est quam monastica(
caupo, ~ius,tæppere, winbrytta
hic tabernio ‥ qui vendit potum, quod etiam hic ~ius dicitur
mandatum est ‥ quod xxv dolia vini regis ‥ tradant ~iis ville sue Ebor' qui plene respondebunt de pretio eorundem
de ~iis vini. ‥ calumniabuntur quod ‥ miscent vina corrupta cum sanis
liberata ~iis Londonie xvij dolia [vini ] ‥ ad opus regis tempore sepulture regine
in quadam taberna vini, inter quemdam scholarem et ~ium pro una quarta vini dissensione suborta, idem scholaris effudit vinum super caput ~ii
de mensuris braciatorum et ~iorum
hic ~ius, A.taberner
hic tabernio ‥ qui frequentat tabernam ‥ quod etiam hic ~ius dicitur
concubinarii, ~ii, ebriosi
1 tăbernārĭus, a, um (taberna), de boutique, de taverne, grossier, trivial : Apul. Apol. 87 ; Diom. 489, 15.
2 tăbernārĭus, (15) ĭī, m. , boutiquier : Cic. Fl. 18 ; Domo 13.
tabernārius ī, m
- taberna, a shop-keeper, petty tradesman, peddler.