tabularis
tăbŭlāris, e, adj. [tabula], of or relating to boards of wood or plates of metal.
- I Adj. (post-Aug. and very rare): aeris temperatura statuaria eademque tabularia, Plin. 34, 9, 20, § 97: clavus, Petr. 75. —
- II Substt. *
- A tăbŭlārĭa, ĭum, n., plates, Sen. Ira, 3, 19, 1. — *
- B Tabulare palati, the roof of the mouth, Veg. Vet. 2, 11 fin.
tabulāris, e (tabula), zum Brett-, zur Tafel gehörig, I) adi.: clavus, Brettnagel, Petron. 75, 7: temperatura aeris, zu Blechen dienlich, Plin. 34, 97. – II) subst., tabulāre, is, n., das Getäfel, palati, das Gaumenbein, Veget. mul. 3, 11, 4.
pro ~ibus lapidibus
sanctus ‥ invenit hominem cum ~i facie sine oculis et auribus et naribus(
caeco quia numine fratres / nituntur validis tabularia menda tueri / obicibus
expositiunculam summariam quam ‥ ~i memorie commisistis
si ‥ inveniamus literam ~em et revolvamus ab ea cyclum Dionysii
tăbŭlāris, (16) e (tabula), propre aux planches, à lʼusage des planches : Petr. 75, 7 || æs tabulare Plin. 34, 97, airain en feuilles.