tabulatio
tabulatio, a planking, flooring, floor
tăbŭlātĭo, ōnis, f. [tabula],
- a planking or flooring over; a floor or story: ne tela tabulationem perfringerent, Caes. B. C. 2, 9: complures theatrorum ligneorum, Vitr. 5, 5 fin.
tabulātio, ōnis, f. (tabulo), die Täfelung, das Tafelwerk, Stockwerk, Caes. b.c. 2, 9, 3: tabulationes habere complures, Vitr. 5, 5 (6), 7.
hoc lacunar ‥ i. strata ~o
succentori pro ~one cantarie
qui diversorum voluminum correctionibus, expositionibus, ~ibus ac compilationibus indefessis studiis incumbebant
in ~one bursarii
neque volunt obedire in ~onibus sibi factis
tăbŭlātĭō, (16) ōnis, f. (tabula), assemblage de planches, plancher, étage : Cæs. C. 2, 9, 4 ; Vitr. Arch. 5, 5, 7.
tabulātiō ōnis, f
- tabula, a planking, flooring, floor: ne tela tabulationem perfringerent, Cs.