tabulatim
tăbŭlātim, adv. [tabula, II. K.],
- in rows or divisions: disponere genera vitium, Pall. Febr. 9, 11.
tabulātim, Adv. (tabula), abteilungsweise, reihenweise usw., Pallad. 3, 9, 11.
tăbŭlātim, par carrés de terrain : Pall. 3, 9, 11.