tegimen
tegimen, a covering, cover
- a covering, cover (mostly poet. and in post-Aug. prose; in Cic. in prose only once, as a transl. from the Greek; syn.: operculum, integumentum): mihi (Anacharsi) amictui est Scythicum tegimen, Cic. Tusc. 5, 32, 90: tegimen direpta leoni Pellis erat, Ov. M. 3, 52; so, tegimen, id. ib. 1, 672; id. A. A. 3, 112; Sil. 1, 402; Sen. Q. N. 6, 25; Tac. A. 2, 21: consertum tegumen spinis, Verg. A. 3, 594; so, tegumen, Liv. 1, 20, 4; 4, 39, 3; Col. 7, 4, 4: textile tegmen, Lucr. 5, 1350; so id. 3, 649; Verg. A. 7, 666; 7, 742; Luc. 9, 771; Liv. 5, 38, 8; Quint. 9, 4, 4; Auct. B. Afr. 72: tegmina membrorum, Col. 3, 10, 12: vites opacare tegminibus, id. 5, 5, 15: removebitur hujus Tegminis officium, of the shield, Ov. M. 12, 92: pedum, i. e. shoes, Col. 1, 8, 18; Amm.22, 9, 11.—Of the husk: grani, Col. 10, 243; cf.: hordea ... exue de paleā tegminibusque suis, Ov. Med. Fac. 54. — Poet. sub caeli tegmine, the vault of heaven, Lucr. 1, 988; so id. 2, 662; 5, 1016; Cic. poët. N. D. 2, 44, 112: fluminis, icy covering, Laev. ap. Gell. 19, 7, 15. — With obj. gen.: ardoris, Vulg Ecclus. 34, 19.
tempore non ullo viduabor tegmine spisso
numquid mala punica cittis granisque rubentibus referta et simplo librorum ~mine [gl.: operimento, ] contecta contemptibilem naturae calumniam perpeti putantur ‥?emfencge
de ‥ pellibus [ballaenarum ] sibi gens quaedam apud Indos vestimentorum ~mina componit
veluti si videntis ‥ hominis oculi densissimo ~mine velentur, et subito auferatur velamen, et tunc perspicua sint omnia(
nolui ‥ vivens ullo lineo ~mine corpus meum tegere
nec alterius cujuscumque delicatae vestis ~minibus usus est
pugnae instrumentis, quae facile per scuta vel alia ~mina viam inveniunt
non in armorum vel in ~minum fidutia sed in ‥ crudo robore brachiorum victoria virorum consistat
librum pregrandem rubenti ~mine adopertum
is qui super vestibus, calciamentis ‥ apparatu lecti vel ~uminis ministrandi gerit officium
arboris umbriferae maestus sub tegmine solus / dum sedi
ilex ‥ sub cujus ~mine Abraham stans tres pueros vidit
Pleyades ‥ / nunc sub telluris tegmine delitescunt
hic quoque Jacobus cretus genitore vetusto / dilubrum sancto defendit tegmine celsum
quid archanorum spiritalium intra ~men litterae celaret edocuit
ego ‥ sub ~mine pietatis vestrae constitutus ad jocunditatem animi vestri ‥ litterulas dirigere studeo
sub verborum tegmine vera latent
caritas ‥ vestra ‥ est ‥ non fucata ~mine coloris
fit ut vel nunquam vel certe raro quibus se aliquando obligavere promissa, interveniente oblivionis ~mine, a cordis aspectibus abscondant
in ~mine alarum ejus sperantibus
una solet sub melle venenum / largiri, altera dat sub tristi tegmine vinum
quem prius absconsum nitidi sub tegmine panis / mystica verba canens semper sacrare solebas, / nunc oculis spectans manibus tractare memento
illi ~men tegurii sancti ‥ viri quod ollim [sic ] per xvj annorum spatia exceptis xiij ebdomadis in tellura [sic ] tectus tenebatur, movere fodereque ceperunt
invenit ‥ muros ecclesie sine ~mine
domus ‥ ejus cunctis ‥ peregrinis erat pro hospicii ~mine
herciabit ‥ et dabit quadraginta garbas ~minis vel duos denarios(
de cxx garbis ~minis venditis
hec tectura,thak . hoc ~imen, idem
hic tignuus vel hoc ~imen,a sparre
- 1. bedekking, deken, omhulsel, kleed [capitis helm; fagi bladerdak; caeli hemelgewelf; leonis huid; aëneum pantser; pedum schoen];
- 2. (metaf.) beschutting, bescherming [exercitūs].
-
…partu Pleias enixa est, letoque det imperat Argum. Parva mora est alas pedibus virgamque potenti somniferam sumpsisse manu tegimenque capillis. Haec ubi disposuit, patria Iove natus ab arce desilit in terras. Illic tegimenque removit et posuit…
Ovid, Metamorphoses
-
…somniferam sumpsisse manu tegimenque capillis. Haec ubi disposuit, patria Iove natus ab arce desilit in terras. Illic tegimenque removit et posuit pennas, tantummodo virga retenta est. Hac agit, ut pastor, per devia rura capellas…
Ovid, Metamorphoses
-
…hunc, ubi tam teneros volucris matremque peremit, qui luci ediderat, genitor Saturnius idem abdidit et duro formavit tegmina saxo. nos autem timidi stantes mirabile monstrum vidimus in mediis divom versarier aris. tum Calchas haec est fidenti…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…ducere, nostrates philosophi facere non poterunt illius epistula fertur his verbis Anacharsis Hannoni salutem. Mihi amictui est Scythicum tegimen, calciamentum solorum callum, cubile terra, pulpamentum fames, lacte caseo carne vescor. quare ut ad quietum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, vidimus immani specie tortuque draconem terribilem, Iovis ut pulsu penetrabat ab ara ; qui platani in ramo foliorum tegmine saeptos corripuit pullos ; quos cum consumeret octo, nona super tremulo genetrix clangore volabat ; cui ferus immani laniavit…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…Vergilias tenui cum luce videbis. inde Fides leviter posita et convexa videtur. inde est ales Avis lato sub tegmine caeli. Capiti autem Equi proxima est Aquari dextra totusque deinceps Aquarius. Tum gelidum valido de pectore frigus anhelans…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…sufficiunt. Nam qua globus imminet ingens, immanem Teucri molem volvuntque ruuntque, quae stravit Rutulos late armorumque resolvit tegmina. Nec curant caeco contendere Marte amplius audaces Rutuli, sed pellere vallo missilibus certant. Parte alia horrendus visu…
Vergil, Aeneid
-
…atque cristatus, corusco lumine radians, nitidis loricis indutus, sparsique cataphracti equites quos clibanarios dictitant personati thoracum muniti tegminibus, et limbis ferreis cincti, ut Praxitelis manu polita crederes simulacra, non viros ; quos laminarum circuli tenues…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…quod de Nestore ait trisaeclisenex et dulciorelocus iste, quod de tumidis magnisque fluctibus inquit multigrumis et flumina gelu concreta tegimine esse onychino dixit, et quae multiplica ludens conposuit, quale illud est, quod vituperones suos subductisupercilicarptores appellavit .…
Aulus Gellius, Attic Nights
-
…restantibus lamminis adversum pila et gladios ; set miles correptis securibus et dolabris, ut si murum perrumperet, caedere tegmina et corpora ; quidam trudibus aut furcis inertem molem prosternere, iacentesque nullo ad resurgendum nisu quasi exanimes linquebantur .…
Tacitus, Annales