temerarie
tĕmĕrārĭē, adv., v. temerarius fin.
temerāriē, Adv. (temerarius), unbesonnen, unüberlegt, verwegen, Sen. nat. qu. 3, 18, 7. Tert. de virg. vel. 3. Cod. Iust. 9, 1, 18.
Osricum, dum se in oppido municipio ~ie obsedisset, erumpens ‥ delevit
me talia incaute et ~ie promittere non posse
nec militis jam submersi terribili retardatus exemplo, ad alteram ripe partem non trepide, non timide, sed audacter magis ac ~ie transpenetravit
nomen antiqui hostis inclamavit. qua voce ~ie emissa ‥
nos huc ~ie venimus ‥ ve nobis, quia peccavimus
talia presumere ut in contrarium ‥ regis Anglie ‥ tam ~ie contenderet decertare
timerarie [v. l. ~ie ] levi consilio juvenum
unus fratrum ‥ in sanctum corpus ~ie extendit digitum, experiri curiosus an illud adhuc esset solidum
pie te commoneo ‥ ne clericos monachis, ne monachos clericis ~ie preferas, quos eadem fides, eadem gratia in Christo sociat, quorum diversus est habitus, sed unus in eis est Christus
si ‥ aliquis tirannica fretus potestate ~ie tenere aut minuere voluerit
prohibeo eciam ne aliquis ‥ prefatam elemosinam ~ie disturbare ‥ presumat
vidi temporibus meis nonnullos sacerdotali se immiscentes officio et humeros ~ie supponentes, ut archam preriperent ab humeris Levitarum
potius ergo ignorantiam nostram humiliter fateamur quam ~ie nos incognita scire jactemus
cui ~ie filius ejus succedens hereditate videbatur possidere sanctuarium Dei
occasio ‥ nostras ‥ libertates et jura, possessiones, et predia ~ius invadendi
tĕmĕrārĭē (temerarius), témérairement, à la légère : Sen. Nat. 3, 18, 7 ; Tert. Virg. 3.