temerator
tĕmĕrātor, ōris, m. [temero],
- a violator, ravisher (post-Aug.), Stat. Th. 11, 12; id. Achill. 1, 600; Cod. Just. 12, 53, 2.—
- II A forger, Dig. 48, 10, 29.
temerātor, ōris, m. (temero), I) der Verletzer, matris, Stat.: legis, Cod. Iust.: quietis, Störer, Amm. – II) = falsarius, Modestin. dig. 48, 10, 29.
quo, perfide leno, / hospitii temerator, abis?
sue salutis immemor ac ~or proprii juramenti
dominici corporis et sanguinis consecrandi potestatem qui te ordinante suscepit, irreverens et temerarius esset si te prohibente et id pro causa Christi prohibente non consecrator, sed ~or et profanus existeret
~orem porro sacri corporis [sc. regis ] mox animus reliquit
tĕmĕrātŏr, ōris, m. (temero), corrupteur : Stat. Th. 11, 12 || falsificateur : Dig. 48, 10, 29.