tersus
tersus, wiped off, clean, neat
tersus, a, um, Part. of tergeo.
tersus, ūs, m. [tergeo],
- a wiping off, cleansing (Appuleian): lintea tersui profer, Ap. Met. 1, 23, 20; tersui dentium petere aliquid, i.e. for tooth-powder, id. Mag. p. 277, 2.
1. tersus, a, um, PAdi. (v. tergeo), abgewischt, I) eig., rein, sauber, mulier, Plaut. Stich. 745: plantae, Ov. met. 2, 736: erat sollicitus, si (ob) pavimenta tersa, Hieron. epist. 60, 12. – II) übtr., fehlerfrei, nett, opus, Plin.: praefationes, Plin. ep.: auctor, Quint.: iudicium, Quint. – tersior est Horatius, Quint.: vir in iudicio tersissimus, Stat. – ➳ Andere Form tertus, a, um, Varro sat. Men. 169.
2. tersus, Dat. uī, m. (tergeo), das Abwischen, Abputzen, Abreiben, Apul. met. 1, 23; apol. 6.
tersus, A.a turfh
1 tersus, (14) a, um, ¶ 1 part. de tergeo ¶ 2 adjt , a) propre, net : Pl. St. 745 ; Ov. M. 2, 736 ; b) [fig.] pur, élégant, soigné : tersior Quint. 10, 1, 93, auteur plus correct, plus châtié ; judicium tersum Quint. 12, 10, 28, goût pur ; tersissimus Stat. S. 2, pr., 3
2 tersŭs, ūs, m. , nettoiement, essuyage : Apul. M. 1, 23 ; Apol. 6.
- 1. rein, schoon;
- 2. (metaf.) zonder fouten; piekfijn.
tersus
adj.
- P. of tergeo, wiped off, clean, neat: plantae, O.