terrula
terrŭla, ae, f. dim. [terra],
- a small piece of land, a field (late Lat.): alienae, other men’s fields, Cod. Just. 10, 15, 1; 11, 24, 6; cf. Prisc. p. 615 P.
terrula, ae, f. (Demin. v. terra, s. Prisc. 3, 37), die Erde, der Acker, in alienis terrulis, fremden Äckern, Cod. Iust. 10, 15 in.
~ae quoque partem ejusdem Dei genetrici beatae Mariae similiter inperpetuum possidendam perdono
est ~a quaedam id est quarta pars aratri unius juxta Liminaee sali coquendo accommoda
capella de Q. cum tota decima domini in omnibus, et omnibus decimis villanorum, et ~a quadam ad colligendam decimam
nummus est dominus in mundi sperula; / recedat veritas a nostra terula
totam terram de Fimbelach ‥ cum quibusdam ~is
recepit ‥ corporalem possessionem dicte ~e terre ‥. acta super solum dicte ~e terre(
terrula suscipitur, formatur massa pusilla, / fit corpus solidum quod fuit ante solum
terrŭla, æ, f. , dim. de terra, coin de terre : Cod. Just. 10, 15, 1 ; Prisc. Gramm. 3, 37.
Terrænuncupantur.