terrulente
terrŭlentē, adv., v. terrulentus.
terrulentē, Adv. (terrulentus), irdisch, auf irdische Art, rem spiritalem quaerere, Prud. perist. 10, 378.
terrŭlentē (terrulentus), dʼune manière terrestre : Prud. Perist. 10, 378.