terrulentus
terrŭlentus, a, um, adj. [terra],
- of or belonging to the earth, earthly (late Lat.): quod terrulentum ac sordidum, etc., Prud. στεφ. 2, 196: hic (Cain) terrulentis, ille (Abel) vivis fungitur, i. e. fruits of the earth, id. Hamart. 5 praef.—Adv.: terrŭlentē in an earthly manner: quaerere rem spiritalem, Prud. στεφ. 10, 378.
terrulentus, a, um (terra), I) aus Erde bestehend, irdisch, Prud. perist. 2, 195. – II) aus der Erde wachsend, terrulentis fungitur, Erdgewächse, Prud. ham. praef. 5.
~um,grotig
dum ‥ [anime ] vinculis corporum irretiuntur, trahunt ab ipsis ~a contagia
terrulentus, terra plenus
terrŭlentus, a, um (terra), terrestre, de la terre : Prud. Perist. 2, 196 || -lenta, pl. n. , productions de la terre : Prud. Ham. præf. 5.
terrula. Occurrit apud Prudentium,
Terrulente, pro Terreno modo. Vide Terrolentus.