tineosus
tĭnĕōsus, a, um, adj. [tinea],
- full of worms, wormy, Col. 9, 14, 20.
tineōsus u. tiniōsus, a, um (tinea, tinia), a) voll Würmer, veteres et tineosi favi, Celsus bei Colum. 9, 14, 20 (cod. P tiniosi). – b) insbes., voll Läuse, verlaust, caput tiniosum, Th. Prisc. 4. fol. 314 (b), 31: locus capitis tineosus, Marc. Emp. 6. fol. 91 (b): Plur. subst., tineosi u. tiniosi, Verlauste, Augustin. op. imperf. c. Iul. 6, 16 (tineosi). Th. Prisc. 4. fol. 314 (b), 29 (tiniosi).
meretricum frequentatio ~eosos ex contactu accipitres facit
fiat unguentum capiti tynioso
S. Johannes ‥ mutum et ~eosum sanasse legitur
mos est ~eosis qui ‥ sibi adversantibus etiam bene capillatis tineam improperant
puer lacrimatur cum caput abluitur quia ~eosus est(
ad pilos in capitibus tyneosorum removendos
coitus cum ~eosa ‥ facit scabiem
tĭnĕōsus ou tĭnĭōsus, a, um, plein de vers : Col. Rust. 9, 14, 20 || plein de teignes : Th. Prisc. 4 ; M. Emp. 6.